Рудыкішкі
| Рудыкішкі лац. Rudykiški | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Летува |
|---|---|
| Павет | Панявескі |
| Раён | Ракішкаўскі |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 55°53′52,80″ пн. ш. 25°28′48″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Рудыкішкі на мапе Летувы   Рудыкішкі | |
Рудыкішкі (лет. Rudikiškis) — былая вёска ў Летуве, каля ракі Нёманку. Уваходзілі ў склад Панямунацкага староства Ракішкаўскага раёну Панявескага павету.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Родыка або Рудыка, пазьней Рудэк (Hruodicho, Rodicho, Ruadicho, Rudek) — імя германскага паходжаньня[1][2].
Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «большасьць беларускіх населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі»[3], пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія»[4]. Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «ва ўсходнегерманскіх мовах быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі»[5].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У XIX ст. Рудыкішкі ўваходзілі ў склад Расенскага павету Ковенскай губэрні[6].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 887.
- ↑ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 51.
- ↑ Карский Е. Ф. Белорусы. Т. 1. — Минск, 2006. С. 559.
- ↑ Зайкоўскі Э. Балты цэнтральнай і ўсходняй Беларусі ў сярэднявеччы // Спадчына. № 1, 1999. С. 61—72.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 31.
- ↑ Słownik geograficzny... T. IX. — Warszawa, 1888. S. 947.