Пятро Драчоў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пятро Драчоў
Імя пры нараджэньні Пётар Мікалаевіч Драчоў
Дата нараджэньня 6 ліпеня 1937
Месца нараджэньня Ленінград, РСФСР, СССР
Дата сьмерці 8 траўня 2005
Месца сьмерці Менск, Беларусь
Месца пахаваньня Кальварыйскія могілкі
Альма-матэр Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў
Занятак графіка

Пятро́ (Пё́тар Мікала́евіч) Драчо́ў (6 ліпеня 1937, Ленінград, РСФСР, СССР8 траўня 2005, Менск, Беларусь) — беларускі графік.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут ў 1964 годзе. У 1964—1986 мастацкі рэдактар часопісу «Бярозка», з 1992 у «Беларускім гістарычным часопісе». Працаваў у кніжнай станковай графіцы[1].

Пахаваны на Кальварыйскіх могілках у Менску[2].

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сярод твораў: сэрыя акварэляў «Помнікі архітэктуры Беларусі» (1970—1982), «Бярэзінскі запаведнік» (1975—1979), літаграфіі «Кірмаш канца XIX — пач. XX ст.» (1972), «Спынім забойствы...», «Да 500-годзьдзя Міколы Гусоўскага» (1980), сэрыя «Асьветнікі» (1989), ілюстрацыі да кніг Уладзімера Дубоўкі, Петруся Броўкі, Уладзімера Караткевіча, Івана Новікава; дыярамы «На старажытным гарадзішчы», «Францыск Скарына трымае экзамэн перад прафэсарамі ў Падуанскі ўнівэрсытэце», «Знахаркі» і іншыя творы для Музэю гісторыі мэдыцыны Беларусі; «Гандаль у Полацку», «Падводны сьвет нашых азёраў», «Паселішча на Сеньніцы», «Крэменездабыўныя шахты ў Красным», «Францыск Скарына ў друкарні», панарама «Пажар г. Магілёва ў 1700—21 гг..» для Нацыянальнага музэю гісторыі й культуры Беларусі, «Менск у 1890 г.» для Музэю Максіма Багдановіча (1992—1993, усе ў Менску)[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г.П. Пашкоў і інш. — Менск: БелЭн, 1998. — 576 с.: іл. ISBN 985-11-0106-0 С. 206-207
  2. ^ Кальварыйскія могілкі. Беларускі нацыянальны нэкропаль. Радыё СвабодаПраверана 21 траўня 2014 г.