Погань Львоў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Погань Львоў
Герб ФК Погань Львоў.png
Поўная назва Футбольны клюб «Погань» Львоў
Заснаваны 1904
Горад Львоў, Украіна
Стадыён Гарт
Прэзыдэнт Марэк Горбань
Галоўны трэнэр Канстантын Лямішка
Чэмпіянат Прэм’ер-ліга Львоўскай вобласьці
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«По́гань» (па-ўкраінску: Погонь, па-польску: Pogoń) — польскі (1904—1939) і ўкраінскі (з 2009 году) футбольны клюб з гораду Львова.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Эўгеніюш Пясецкі заклаў асновы стварэньня клюбу «Погань» Львоў
Міхал Матыяс — найлепшы гулец клюбу ў 30-х мінулага стагодзьдзя

Вясной 1904 году вучні чацьвертай львоўскай гімназіі з ініцыятывы свайго настаўніка па фізкультуры, доктара Эўгеніюша Пясецкага, засноўваюць спартовы клюб[1]. У гэтым жа годзе клюб атрымлівае назву КГС, які праз тры гады пераназавуць у «Погань» (Pogoń)[2]. Рашэньне пра пераназваньне клюбу было прапанавана Максыміліянам Дыдрукам, бо паводле яго, герб Пагоня зьяўляўся гербам гістарычнай Літвы. У 1910 годзе клюб уступіў у футбольную асацыяцыю Аўстра-Вугоршчыны, што дазволіла яму супернічаць з клюбамі Вены й Будапэшту. Пасьля сканчэньня першай сусьветнай вайны Аўстра-Вугорская імпэрыя распалася, гульцы «Погань» Львоў гулялі ўжо ў чэмпіянаце новай краіны. З прыходам у каманду аўстрыйскага трэнэра Карла Фішэра, пачалася залатая эпоха клюбу[1]. Чатыры разы ён станавіўся пераможцам чэмпіянату Польшчы (1922, 1923, 1925, 1926)[3]. Паколькі адзінай польскай лігі яшчэ не існавала, турнір праводзіўся паводле наступнай схемы: пераможцы рэгіянальных чэмпіянатаў гулялі ў групах, пераможцы групаў траплялі ў двухматчавы фінал. У апошніх двух чэмпіянатах правілы крыху зьмяніліся: было 3 групы, а пераможцы разгульвалі залатыя мэдалі ў фінальнай пульцы[1]. Вялікіх посьпехаў клюб дамогся ў таварыскіх сустрэчах — львоўскія гульцы перамагалі датчанаў, бэльгійцаў, харватаў. У 1934 годзе ў Львоў прыехаў Мілян. «Погань» Львоў пацярпеў паразу 3:5. Адзіным з найлепшых гульцоў ЛКС «Погань» Львоў быў Міхал Матыяс па мянушцы «Мішка», у будучым трэнэр зборнай Польшчы па футболе[1].

У першай палове 30-х гадоў паўтарыць мінулыя посьпехі клюбу было цяжка, спрачаючыся за чэмпіёнства з «Рухам» з Хожаву[1].

Пераможныя фіналы футбольнага клюбу «Погань» Львоў:

  • 1922. «Погань», Львоў — «Варта», Познань 1-1, 4-3.
  • 1923. «Погань», Львоў — «Вісла», Кракаў 3-0, 1-2, 2-1 (перагулёўка).
  • 1925. Фінальная пулька. «Погань» — 7 пунктаў, «Варта» — 3 пункты, «Вісла» — 2 пункты.
  • 1926. Фінальная пулька. «Погань» — 6 пунктаў, «Палонія» і «Варта» — па 3 пункты.

У 1939 годзе пасьля ўваходу савецкіх войскаў у Львоў клюб спыніў сваё існаваньне, некаторых гульцоў «Погань» Львоў адпраўляюць у кіеўскае «Дынама»[4]. У пасьляваенныя годы пытаньне пра ўзнаўленьне клюбу не падымалася[1].

«Погань» — чэмпіён гораду 2010 году

У 2009 годзе пачалася новая эпоха ў гісторыі клюбу. ЛКС «Погань» Львоў быў адноўлены дзякуючы Гжэгажу Апалінскаму. Цяпер каманда гуляе ў аматарскіх турнірах Львоўскай вобласьці. У 2010 годзе стала чэмпіёнам гораду і атрамала дазвол на ўдзел у найвышэйшай лізе Львоўскай вобласьці.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в г д е В гостях хорошо, а дома лучше. Чемпионы — «гастарбайтеры». Часть 1. ua-football.com
  2. ^ Рабинер И. Украинский футбол. Легенды, герои, скандалы в спорах «хохла» и "москаля. / И. Рабинер, А. Франков: Астрель; Москва, 2012. Стр. 61. — ISBN 978-5-271-44267-4
  3. ^ Кухар Вацлав Михал allfutbolist.ru
  4. ^ Игорь Рабинер, Артем Франков. Украинский футбол. Легенды, герои, скандалы в спорах «хохла» и «москаля».: Астрель; Москва, 2012. Стр. 67. — ISBN 978-5-271-44267-4

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]