Нікаляс ван Вэйк

Нікаляс ван Вэйк
	Нікаляс ван Вэйк
	па-нідэрляндзку: Nicolaas van Wijk
Дата нараджэньня	4 кастрычніка 1880
Месца нараджэньня	Delden[d], Stad Delden[d], Авэрэйсэл, Нідэрлянды;
Дата сьмерці	25 сакавіка 1942 (61 год) або 25 сакавіка 1941 (60 гадоў)
Месца сьмерці	Лейдэн, Паўднёвая Галяндыя, Нідэрлянды;
Месца вучобы	Маскоўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт[d]; Амстэрдамскі ўнівэрсытэт;
Занятак	мовазнавец, пісьменьнік, філёляг, прафэсар унівэрсытэту
Навуковая сфэра	лінгвістыка
Месца працы	Лейдэнскі ўнівэрсытэт[d]; Лейдэнскі ўнівэрсытэт[d];
Сябра ў	Акадэмія навук СССР[d], Расейская акадэмія навук, Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde[d] і Нідэрляндзкая каралеўская акадэмія навук[d]
Узнагароды
	Нікаляс ван Вэйк у Вікісховішчы

Нікаля́с ван Вэйк (па-нідэрляндзку: Nicolaas van Wijk, па-расейску: Николай Васильевич Ван-Вейк; 4 кастрычніка 1880, Дэльдэн — 25 сакавіка 1941, Лейдэн) — нідэрляндзкі філёляг-славіст, балканіст. Прафэсар Лейдэнскага ўнівэрсытэту (1913). Працаваў у галіне гісторыі славянскай пісьмовасьці й фанэтыкі (гісторыя націску ў славянскіх мовах), фаналёгіі. Займаўся таксама дыялекталёгіяй славянскіх моў і пытаньнямі дыялектальных зьмяшэньняў.

Жыцьцяпіс

Нарадзіўся ў Дэльдэне ў сям’і пастара. Большую частку дзяцінства правёў у Зволе, дзе вучыўся ў школе. У 1898 стаў студэнтам Амстэрдамскага ўнівэрсытэту па спэцыяльнасьці «нідэрляндзкая літаратура». Удасканальваў свае веды ў Лейдэнскім і Маскоўскім унівэрсытэтах.

У 1907 заняў пасаду бібліятэкара ў Каралеўскай бібліятэцы ў Гаазе. З 1913 — прафэсар Лейдэнскага ўнівэрсытэту.

Замежны сябар АН СССР з 14 студзеня 1928^[5].

Сканаў 25 сакавіка 1941 у Лейдэне па непрацяглай хваробе.

Навуковая дзейнасьць

Скончыў Амстэрдамскі ўнівэрсытэт (1900), удасканальваў свае веды ў Лейдэнскім ды Маскоўскім унівэрсытэтах.

З 1913 — прафэсар Лейдэнскага ўнівэрсытэту.

Навуковая дзейнасьць

Працаваў у галіне гісторыі славянскай пісьмовасьці, фанэтыкі, фаналёгіі, акцэнталёгіі, міждыялектных кантактаў, стараславянскай мовы, балта-славянскіх моўных стасункаў.

Аўтар манаграфіяў:

«Балтыйска-славянскія праблемы» (1913)
«Дасьледаваньні па старарускай мове» (1919)
«Гісторыя старацаркоўнаславянскай мовы» (1931)
«Фаналёгія» (1939) й інш.

Крыніцы

1 2 Nicolaas van Wijk — 2009.
1 2 3 Leidse Hoogleraren (нід.)
1 2 abART
↑ Летопись Российской академии наук. Т. VI. 1941—1945 (рас.) — Москва: Архив Российской академии наук, 2021. — С. 110. — 592 с. — 300 экз. — ISBN 978-5-6046932-0-9
↑ Ван-Вейк Николас (Николай Васильевич) (рас.). Расейская акадэмія навук (2 сьнежня 2002). Праверана 22 студзеня 2014 г.

Літаратура

Вейк Николас ван // Большая советская энциклопедия: В 30 т. — М.: «Советская энциклопедия», 1969—1978.

Вонкавыя спасылкі

Сьпіс публікацыяў (нід.)

[_9d194d6569b4ef83-1] 1 2 Nicolaas van Wijk — 2009.

[_4803b9073e50b6ce-2] 1 2 3 Leidse Hoogleraren (нід.)

[_e0d1679cc48bbd95-3] 1 2 abART

[_dc1385332a90ba18-4] Летопись Российской академии наук. Т. VI. 1941—1945 (рас.) — Москва: Архив Российской академии наук, 2021. — С. 110. — 592 с. — 300 экз. — ISBN 978-5-6046932-0-9

[5] Ван-Вейк Николас (Николай Васильевич) (рас.). Расейская акадэмія навук (2 сьнежня 2002). Праверана 22 студзеня 2014 г.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]