Мікола Садковіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мікола Садковіч
Sadkovich.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 21 студзеня 1907
в. Вусьце, Аршанскі раён, Віцебская вобласьць
Памёр 16 жніўня 1968
Масква
Пахаваны Данскія могілкі
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці празаік, кінарэжысэр і кінадраматург
Кірунак сацыялістычны рэалізм
Мовы расейская, беларуская
Прэміі Сталінская прэмія
Узнагароды
Сталінская прэмія

Мікола Фёдаравіч Садковіч (21 студзеня 1907, в. Вусьце, Аршанскі раён, Віцебская вобласьць — 16 жніўня 1968, Масква) — беларускі савецкі празаік, кінарэжысэр і кінадраматург. Заслужаны дзяяч мастацтваў БССР (1944). Ляўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1950).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Да 1924 жыў разам з бацькамі, працаваў на гаспадарцы. Вучыўся спачатку ў прыходзкай школе, потым у Аршанскім пэдагагічным тэхнікуме. Быў юнкорам газэты «Чырвоная зьмена». У 1924 накіраваны на вучобу ў Маскву, дзе ён скончыў Дзяржаўны тэхнікум кінэматаграфіі (1928), аддзяленьне кінарэжысуры. Працаваў рэжысэрам на Маскоўскай (19281933), Адэскай (19331936) кінафабрыках, Кіеўскай кінастудыі «Украінфільм» (19361941), Ташкенцкай кінастудыі (19411942).

У 19421945 — кіраўнік Беларускай кінагрупы на Цэнтральнай студыі дакумэнтальных фільмаў у Маскве. З кінагрупай выяжджаў у штаб партызанскага руху на гомельшчыну (19421945), а таксама ў Нямеччыну (1945). У 1946 рэжысэр на кінастудыі «Саюздетфильм» у Маскве, галоўны рэдактар і рэжысэр на Цэнтральнай студыі дакумэнтальных фільмаў (19481950). Кандыдат у сябры ЦК КПБ (19521954). Быў міністрам кінэматаграфіі БССР (19461947, 1950), намесьнікам міністра культуры БССР (19531956). Дэпутат Вярхоўнага Савету БССР (19471959).

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Друкавацца пачаў у 1948. Пісаў апавяданьні, нарысы. У беларускім друку выступіў у 1948. Пісаў на расейскай мове. Аўтар гістарычнага рамана «Георгій Скарына» (сумесна з Я. Львовым, 1951, папраўленае і дапоўненае ў 1957), «Аповесьць аб ясным Стахоры», апавяданьня «Чалавек у тумане», рамана «Мадам Любоў». Распрацоўваў гістарычную (аповесьць «Фрэскі»), ваенную тэматыку, закранаў праблемы рэчаіснасьці 19501960 гадоў. Яго творам уласьцівы дынамізм сюжэта, арыгінальнасьць кампазыцыі і калярытнасьць пэрсанажаў.

Фільмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Рэжысэр[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Шчасьлівыя кольцы» (1929),
  • «Песьня пра першую дзяўчыну» (1930, абодва сумесна з Л. Голубам),
  • «Шумі, гарадок!(ru)» (1939),
  • «Дэмакратычная Германія» (1950, сумесна з «Дэфа»).

Сцэнарыст і пастаноўшчык[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Майская ноч» (1940, паводле М. Гогаля),
  • «Тры гвардзейцы» (1942),
  • «Беларускі кінаканцэрт» («Жыві, родная Беларусь»),
  • «Вызваленьне Савецкай Беларусі» (1944, абодва з У. Корш-Сабліным).

Сцэнарыст[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ляўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1951) за дакумэнтальны фільм «Дэмакратычная Германія».

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Садковіч Мікола // Беларускія пісьменнікі: Біябібліягр. слоўн. У 6 т. Т. 5. Пестрак — Сяўрук / Б 43 Ін-т літ. імя Я. Купалы АН Беларусі; Беларус. Энцыкл.; Нацыянальны навукова-асветны цэнтр імя Ф. Скарыны. Пад рэд. А. В. Мальдзіса; Рэдкал.: І. Э. Багдановіч і інш. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 104—105. — 480 с ISBN 5-85700-168-4
  • Садковіч Мікола / Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А.К. Гардзіцкі. Нав.рэд. А.Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. ISBN 5-340-00709-X.