Мікола Гайдук

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мікола Гайдук
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 29 траўня 1931(1931-05-29)
Кабылянка, Гміна Міхалова, Беластоцкі павет, Падляскае ваяводзтва, Польшча
Памёр 2 верасьня 1998(1998-09-02) (67 гадоў)
Беласток, Польская Народная Рэспубліка
Пахаваны Праваслаўныя могілкі ў Беластоку
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік і журналіст
Узнагароды
Кавалерскі крыж ордэна Адраджэньня Польшчы Залаты крыж Заслугі срэбны Крыж Заслугі Заслужаны дзяяч культуры Польшчы ордэн святой роўнаапостальнай Марыі Магдалены III ступені ордэн святой роўнаапостальнай Марыі Магдалены II ступені

Міко́ла Гайду́к (29 траўня 1933, в. Кабылянка на Беласточчыне, II Рэч Паспалітая — 2 верасьня 1998, Беласток, Польшча) — беларускі пісьменьнік, журналіст, краязнаўца, пэдагог.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мікола Гайдук нарадзіўся 29 траўня 1933 году ў вёсцы Кабылянка Беластоцкага ваяводзтва (Польшча) ў сялянскай сям’і.

У 1951 годзе скончыў агульнаадукацыйны ліцэй, у 1959 — Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт.

Працаваў у агульнаадукацыйным ліцэі з беларускай мовай навучаньня імя Браніслава Тарашкевіча ў Бельску Падляскім настаўнікам беларускай і лацінскай моў. З 1965 г. — дырэктар ліцэя.

У 19861988 гадох — намесьнік галоўнага рэдактара газэты «Ніва» (Беласток). Сябра Беларускага літаратурнага аб’яднаньня «Белавежа» з 1958 г. Сябра Саюзу польскіх пісьменьнікаў з 1985 г.

Заслужаны дзяяч культуры Польшчы (1986).

Памёр 2 верасьня 1998 году. Пахаваны на гарадзкіх могілках Беластоку.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Друкаваўся з 1957 году (газэта «Ніва»). Аўтар зборніку вершаў «Ціш», апавяданьняў, аповесьцей і гістарычных эсэ «Трызна», «Паратунак», «Брэсцкая унія», казак, артыкулаў, нарысаў.

Выступае як публіцыст, літаратуразнаўца і перакладчык паэзіі з польскай на беларускую мову. Апублікаваў каля 600 уласных запісаў беларускіх песень з нотамі, краязнаўчы слоўнік. Суаўтар падручнікаў на беларускай мове для 3, 4, 5 класаў (1962—1987) (па 3 выданні) і «Граматыкі беларускай мовы для 5-8 класаў беларускай пачатковай школы» (1975).

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Ціш» (Беласток, 1988)
  • «Белавежскія паданні» (па-польску, Беласток, 1990)
  • «Трызна» (1991)
  • «Паратунак» (1993)
  • «Белавежскія быліцы і небыліцы» (1996)
  • «Легенды Беласточчыны» (1997)

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]