Мікола Адам

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мікола Адам
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Мікалай Міхайлавіч Адам
Псэўданімы Майк Адам
Нарадзіўся 8 студзеня 1978 (41 год)
Мікалаеўшчына, Стаўпецкі раён, Менская вобласьць, БССР
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, паэт, перакладчык
Мова беларуская
Дэбют 1995, «Першацвет»
Прэміі 2019, Лаўрэат прэміі імя М. Бідэнкі за пераклад вершаў Міколы Бідэнкі (Украіна).

2019, Лаўрэат прэміі імя Г. Скаварады за зборнік вершаў "Під лацканами споминів", перакладзены на ўкраінскую мову (Украіна).

Мікола Адам (нарадзіўся 8 студзеня 1978, вёска Мікалаеўшчына, Стаўпецкі раён, Менская вобласьць, БССР) — беларускі паэт, празаік, перакладчык.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў 1978 годзе ў Мікалаеўшчыне, да 1992 году жыў у Казахстане (Шахцінск). Скончыў Мікалаеўшчынскую сярэднюю школу імя Я. Коласа (1995 г.), філялягічны факультэт БДУ (2000), факультэт культуралёгіі, аддзяленьне кінадраматургіі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсітэту культуры і мастацтваў (2005). Быў разьмеркаваны ў Капыль рэжысэрам раённага Дома культуры. Заснаваў там тэатральную студыю «Непаседа», паставіў спэктакль «Дабрыдзень, Маша!», які меў неадназначны рэзананс. Да 2010 году займаўся зь дзецьмі тэатральнай творчасьцю. Працаваў спэцкарэспандэнтам газэты «Культура», загпастам Тэатру-студыі кінаактора, грузчыкам, рэдактарам у выдавецтвах «Мастацкая літаратура», «Рэгістр». У 2016 годзе цалкам пераключыўся на літаратурную дзейнасьць. Перакладае з украінскай мовы, у прыватнасьці, творы Марыі Вайно, Натальлі Дзіціняк, Олександра Букацюка, Багдана Кірсты, Вікторыі Шэвэль, Марысі Нікіцюк, Міколы Бідэнкі, Ані Мотыкі, Рамана Бойчука.. Член Саюзу пісьменьнікаў Беларусі.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэбютаваў зь вершамі ў 1995 годзе ў часопісе «Першацвет». Аўтар кніг паэзіі «Калыханка для каханай» (2001), «Вайна, прыдуманая мною» (2004),«Під лацканами споминів» (Івана-Франкоўск, 2018, у перакладзе на ўкраінскую мову). .

Друкаваўся ў часопісах «Полымя», «Маладосьць», «Акно», літаратурных газэтах «Літаратура і мастацтва», «Зьвязда», «Наша Ніва», расейскім альманаху «Петербургские строфы», калектыўных зборніках «Анталёгія маладога верша» ( «Ураджай», 2001) «Кахаць і верыць» («Мастацкая літаратура», 2013), «Пад зоркай кахання» («Мастацкая літаратура, 2015), «Скажы, што кахаю…» («Мастацкая літаратура», 2018).

Выдавецтва «Мастацкая літаратура» выдала ў 2013 годзе яго кнігу прозы «Шоўк», у якую ўвайшлі аповесьці «Насьця», «Шоўк. Гісторыя жарсьці», «Антыгерой», раман «Мыла». Адначасова расейскае выдавецтва «Ноопресс» выдала кнігу прозы на расейскай мове пад назвай «Каждому свой ад», дзе зьмешчаны раманы «Каждому свой ад», «Шелк. История страсти», «Антигерой», «Волк. Морок».

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раманы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Беларускі раман (2000)
  • Укус скарпіёна (2015)
  • Дачка. Крымінальны раман (2016)
  • Хронікі Беларутэніі (2016)
  • Прывітаньне, Даша! альбо Мястэчка (2010—2017)
  • Трылёгія «…І прыдбаў гэты дом»
    • Пераезд (2017)
    • Адаптацыя (2018)
    • Вольны птах

Аповесьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Насьця (1999)
  • Антыгерой (2010)
  • Шоўк. Гісторыя жарсьці (2010)
  • Анёл і Траянда (2019)

Апавяданьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Адзін дзень Карыны Шарамет, або Вечная драма
  • Аліса
  • Бяз лёгікі
  • Безь сьвятла
  • Ваўчыца
  • Выбар
  • Вязень замка адзіноты
  • Вяртаньне
  • Гульня ўяўленьня
  • Добры чалавек Мазахаў
  • Ішоў дождж
  • Калюня
  • Кватэра, якая любіла цішыню
  • Кома
  • Крысьціна
  • Макулатура
  • Начныя госьці
  • Разьвітаньне зь марай
  • Руская рулетка
  • Рыцар
  • Саша
  • Спатканьне ў адну ноч
  • Сьпёка
  • Стаўроў
  • Трыпціх