Марыя Багушэвіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Марыя Багушэвіч, партыйныя мянушкі: Рэгіна, Ванда, Вянеда (нар. 4 студзеня 1865 году ў вёсцы Цапэрка Слуцкага павету Менскай губэрні — пам. у 1887 годзе ў Краснаярску) — беларуская рэвалюцыянэрка.

Пахадзіла зь зьбяднелай дваранскай сям’і, была ўнучкай сястры Тадэвуша Касьцюшкі [1]. Яе бацька, Уладзімер Багушэвіч удзельнічаў у паўстаньні 1863 году [2]. Сям’я была таксама зьвязаная з родам Францішка Багушэвіча[3]. Нарадзілася й да 10 гадоў жыцьця пражывала ў вёсцы Цапэрка ў Слуцкім павеце. У 1874 годзе яе бацькі прадалі гаспадарку й пераехалі ў Варшаву [4]. Пасьля заканчэньня сярэдняй школы працавала прыватным настаўнікам [5].

Дзейнічала ў партыі «Пралетарыят». Пасьля арыштаваньні расейцамі шматлікіх сярод сяброў арганізацыі ў 1884 годзе, стала на чале Цэнтральнага камітэту партыі [6]. Арыштавана ў ноч 29 на 30 верасьня 1885 году [7], заключана была ў Х Павільёне Варшаўскае цытадэлі. У траўні 1887 году пакарана была высылкай на 5 гадоў у Сыбір [1][7]. У дарозе вяла «Дзёньнікі». Не даехаўшы да месца ссылкі, памерла ў краснаярскай перасыльнай турме.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Feliks Kon, Narodziny wieku: wspomnienia, Książka i Wiedza, 1969, s. 631. (пол.)
  2. ^ Przegląd nauk historycznych i spolecznych, Tom 4, Łódzkie Towarzystwo Naukowe, 1954, s. 417. (пол.)
  3. ^ Корнилович Э.А. Беларусь: созвездие политических имен. - Минск: ФУАинформ, 2009. ISBN 978-985-6721-98-7 - С.86.
  4. ^ Maria Bohuszewiczówna, Pamiętnik, oprac. Dioniza Wawrzykowska-Wierciochowa, Zakład im. Ossolińskich, Wrocław 1955 s. 37. (пол.)
  5. ^ Władysław Pobóg-Malinowski, Najnowsza historia polityczna Polski, Tom 1, Gryf Printers, 1967, s. 242. (пол.)
  6. ^ Tadeusz Manteuffel, Historia Polski. Tom III. Część 1, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 510. (пол.)
  7. ^ а б Stefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 178. (пол.)

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]