Лідзія Русланава

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Лідзія Русланава
Лидия Андреевна Русланова.jpg
Дата нараджэньня 14 (27) кастрычніка 1900[1]
Месца нараджэньня Саратаўская губэрня, Расейская імпэрыя
Дата сьмерці 21 верасьня 1973(1973-09-21)[2] (72 гады) або 20 верасьня 1973(1973-09-20)[1] (72 гады)
Месца сьмерці Масква, СССР
Прычына сьмерці востры інфаркт міякарда
Месца пахаваньня Новадзявочыя могілкі
Грамадзянства Расейская імпэрыя
Расейская імпэрыя
Альма-матэр Саратаўская кансэрваторыя
Занятак сьпявачка
Жанры расейская народная песьня, Гарадзкі раманс, жорсткі раманс і Праваслаўная музыка
Вакал мэцца-сапрана, сапрана і кантральта
Інструмэнты голас
Лэйблы Мэлёдыя[d]
Узнагароды
Мэдаль «За перамогу над Нямеччынай у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Чырвонай Зоркі Мэдаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» заслужаны артыст РСФСР юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

Лідзія Андрэеўна Русланава (па-расейску: Ли́дия Андре́евна Русла́нова; пры нараджэньні Праскоўя Андрыянаўна Лейкіна-Гаршэніна; 14 (27) кастрычніка 1900, сяло Чарнаўка, Саратаўская губэрня21 верасьня 1973, Масква) — расейская і савецкая сьпявачка, Заслужаная артыстка РСФСР (1942). Асноўнае месца ў рэпэртуары Русланавай займалі расейскія народныя песьні. У свой час Лідзія Русланава была адным з самых папулярных выканаўцаў у СССР, а яе выкананьне расейскіх народных песень лічаць эталённым.

Валодала прыгожым і моцным голасам шырокага дыяпазону. Стварыла свой стыль выкананьня народных песень, якія зьбірала ўсё жыцьцё. Сярод найбольш папулярных яе песень: «Стэп ды стэп наўкол», «Ліпа векавая», «Я на горку ішла», «Залатыя горы», «Сьвеціць месяц», «Валёнкі» і многія іншыя. Лідзія Русланова выконвала і песьні савецкіх кампазытараў. Адной зь першых выканала «Кацюшу».

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзілася ў беднай сялянская сям’і старавераў. Па маці належала да народу эрзя[3]. Акрамя яе ў сям’і было яшчэ двое дзяцей — Юля і Аўдзей. Яё бацька, Андрэй Маркелавіч Лейкін працаваў грузчыкам на прыстані[4][5].

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Person Profile // IMDb — 1990.
  2. ^ Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  3. ^ Юрий Белов Девушка пела в церковном хоре. МолваПраверана 2009-02-23 г.
  4. ^ Ирина Лыкова Кого всю жизнь искала Лидия Русланова Праверана 2009-02-23 г.
  5. ^ Анатолий Новиков Лидия Русланова Праверана 2009-02-23 г.