Лідзія Русланава

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Лідзія Русланава
Лидия Русланова в Берлине в 1945 году.jpg
Дата нараджэньня 14 (27) кастрычніка 1900[1]
Месца нараджэньня Сярдобскі павет[d], Саратаўская губэрня, Расейская імпэрыя[2]
Дата сьмерці 21 верасьня 1973(1973-09-21)[3] (72 гады)
Месца сьмерці Масква, СССР
Прычына сьмерці інфаркт міякарда
Месца пахаваньня Новадзявочыя могілкі
Грамадзянства Расейская імпэрыя
Расейская імпэрыя
Месца вучобы Саратаўская кансэрваторыя
Занятак сьпявачка
Жанры расейская народная песьня, Гарадзкі раманс, жорсткі раманс і Праваслаўная музыка
Вакал мэцца-сапрана, сапрана і кантральта
Інструмэнты голас
Лэйблы Мэлёдыя[d]
Узнагароды
мэдаль «За перамогу над Нямеччынай у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» ордэн Айчыннай вайны I ступені ордэн Чырвонай Зоркі мэдаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» заслужаны артыст РСФСР юбілейны мэдаль «20 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

Лідзія Андрэеўна Русланава (па-расейску: Ли́дия Андре́евна Русла́нова; пры нараджэньні Праскоўя Андрыянаўна Лейкіна-Гаршэніна; 14 (27) кастрычніка 1900, сяло Чарнаўка, Саратаўская губэрня21 верасьня 1973, Масква) — расейская і савецкая сьпявачка, Заслужаная артыстка РСФСР (1942). Асноўнае месца ў рэпэртуары Русланавай займалі расейскія народныя песьні. У свой час Лідзія Русланава была адным з самых папулярных выканаўцаў у СССР, а яе выкананьне расейскіх народных песень лічаць эталённым.

Валодала прыгожым і моцным голасам шырокага дыяпазону. Стварыла свой стыль выкананьня народных песень, якія зьбірала ўсё жыцьцё. Сярод найбольш папулярных яе песень: «Стэп ды стэп наўкол», «Ліпа векавая», «Я на горку ішла», «Залатыя горы», «Сьвеціць месяц», «Валёнкі» і многія іншыя. Лідзія Русланова выконвала і песьні савецкіх кампазытараў. Адной зь першых выканала «Кацюшу».

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзілася ў беднай сялянская сям’і старавераў. Па маці належала да народу эрзя[4]. Акрамя яе ў сям’і было яшчэ двое дзяцей — Юля і Аўдзей. Яё бацька, Андрэй Маркелавіч Лейкін працаваў грузчыкам на прыстані[5][6].

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Person Profile // IMDb — 1990.
  2. ^ Л.А. РуслановаLocal Museum of Saratov Oblast.
  3. ^ Find a Grave — 1995.
  4. ^ Юрий Белов Девушка пела в церковном хоре. МолваПраверана 2009-02-23 г.
  5. ^ Ирина Лыкова Кого всю жизнь искала Лидия Русланова Праверана 2009-02-23 г.
  6. ^ Анатолий Новиков Лидия Русланова Праверана 2009-02-23 г.