Катандзара

Катандзара
	Катандзара
	Населены пункт
Сьцяг	Герб
Дэвіз	Sanguinis Effusione
Краіна	Італія;
Геаграфія
Плошча	112,72 км² (9 кастрычніка 2011);
Вышыня НУМ	342 м
Часавы пас	UTC+1 і UTC+2
Каардынаты	38°54′ пн. ш. 16°36′ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць	▼84 670 чал. (1 студзеня 2023);
Этнахаронімы	catanzaresi
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код	0961
Паштовы індэкс	88100
Нумарны знак	CZ
Сайт	comune.catanzaro.it
	Катандзара на мапе Італіі Катандзара

Катандза́ра (па-італьянску: Catanzaro) — горад у Італіі, які месьціцца ў рэгіёне Калябрыя, адміністрацыйны цэнтар аднайменнай правінцыі.

Гісторыя

Лічыцца, што Катандзара было старажытнагрэцкай калёніі, якая існавала, як мяркуюць, на руінах старажытнага гораду Трыскінэс. Іншыя крыніцы паказваюць, што Катандзара паўстала з розных паселішчаў, раскіданых у рэгіёне. У пачатку X стагодзьдзя^[4] бізантыйскі горад Катандзара быў заняты сарацынамі, якія заснавалі эмірат. Аб арабскай прысутнасьці сьведчаць знаходкі ў нэкропалі VIII стагодзьдзя, дзе былі прадметы з арабскімі надпісамі.

Каля 1050 году Катандзара паўстаў супраць панаваньня сарацынаў і вярнуўся на кароткі час пад бізантыйскую ўладу. У 1069 годзе места было апошнім горадам у Калябрыі пасьля многіх месяцаў супраціўленьня, які трапіў пад аблогу нарманаў Робэрта Гвіскара, які пабудаваў нармандскі замак, які існуе і дасюль. У гэтую эпоху ў рэгіёне квітнела мастацтва і рамёствы, асабліва апрацоўка шоўку, якім гандлявалі зь іншымі рэгіёнамі Італіі, іншымі краінамі і Ўсходняй Эўропай. Шоўк з Катандзара забясьпечваў амаль усю Эўропу і прадаваўся на вялікіх кірмашам гішпанскімі, вэнэцыянскімі, генуэскімі і галяндзкімі купцамі. Горад быў сусьветна вядомы сваімі вырабамі з шоўку, аксаміту, штофу і парчы^[5]^[6]. У XIII стагодзьдзі імпэратар Фрыдрых II перадаў Катандзара ў беспасярэднае валоданьне каронай. Нарманы ўзьвялі Катандзара ў шляхетнае графства. Цягам чатырнаццаці гадоў ён быў каралеўскім дамэнам нэапалітанскага караля Ўладзіслава, а ў 1420 годзе зноў быў вернуты нарманамі. Пасьля паўстаньня сельскіх жыхароў, кароль Альфонса V узяў пад свой кантроль горад.

У 1466 годзе кароль Людовік XI пастанавіў разьвіць нацыянальную шаўковую прамысловасьць у Ліёне і заклікаў вялікую колькасьць італьянскіх рабочых, галоўным чынам з Калябрыі. Слава майстроў па ткацтву шоўку з Катандзара распаўсюдзілася ва ўсёй Францыі, і іх запрасілі ў Ліён, каб навучыць тэхніцы ткацтва. У 1470 годзе адзін з гэтых ткачоў, вядомы як Жан лё Калябрэ^[7], вынайшаў першы прататып ткацкага станка жакардавага тыпу^[8]. Ён прадставіў новы тып варштата, якая магла апрацоўваць ніткі хутчэй і больш дакладна. На працягу многіх гадоў удасканаленьне ткацкай прылады працягвалася. У 1519 годзе імпэратар Карл V дазволіў гораду заснаваць консульства шаўковага рамяства, якому даручана было рэгуляваць і кантраляваць розныя этапы вытворчасьці, якое квітнела ўсьцяж XVI стагодзьдзя. На момант стварэньня гільдыі ў Катандзара мелася больш за 500 ткацкіх станкоў. Да 1660 году, калі ў горадзе было каля 16 тысячаў жыхароў, у ягонай шаўковай прамысловасьці было занятае прынамсі 5 тысяч чалавек. Шаўковыя тканіны Катандзара ня толькі прадаваліся на рынках каралеўства, але і экспартаваліся ў Вэнэцыю, Францыю, Гішпанію і Ангельшчыну^[9]. У 1528 годзе Карл V дазволіў Катандзара займець імпэрскага арла на сваім гербе.

Крыніцы

↑ archINFORM (ням.) — 1994.
↑ Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011 — ISTAT.
↑ https://demo.istat.it/?l=it
↑ «Catanzaro Italy: Catanzaro guide, city of Catanzaro, Calabria Italy». Initalytoday.
↑ «The Ancient and Noble Art of Silk». MadeinItalyfor.me.
↑ «Catanzaro». Britannica.
↑ Rossi, Cesare; Russo, Flavio (2016). «Ancient Engineers’ Inventions: Precursors of the Present».
↑ Rubino, Angela (2006). «La seta a Catanzaro e Lione. Echi lontani e attività presente». Calabria Letteraria. — ISBN 8875741271.
↑ Sakellariou, Eleni (2011). «Southern Italy in the Late Middle Ages: Demographic, Institutional Change in the Kingdom of Naples, c.1440—c.1530». Brill.

Вонкавыя спасылкі

Афіцыйны сайт. (італ.)

[_5a53e6f1c1f759e1-1] rchINFORM (ням.) — 1994.

[_19552c06c9ef95a7-2] Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011 — ISTAT.

[_55ab1ae7e6d1f007-3] ttps://demo.istat.it/?l=it

[4] «Catanzaro Italy: Catanzaro guide, city of Catanzaro, Calabria Italy». Initalytoday.

[5] «The Ancient and Noble Art of Silk». MadeinItalyfor.me.

[6] «Catanzaro». Britannica.

[7] Rossi, Cesare; Russo, Flavio (2016). «Ancient Engineers’ Inventions: Precursors of the Present».

[8] Rubino, Angela (2006). «La seta a Catanzaro e Lione. Echi lontani e attività presente». Calabria Letteraria. — ISBN 8875741271.

[9] Sakellariou, Eleni (2011). «Southern Italy in the Late Middle Ages: Demographic, Institutional Change in the Kingdom of Naples, c.1440—c.1530». Brill.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]