Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля (Опса)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Помнік сакральнай архітэктуры
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля
Краіна Беларусь
Вёска Опса
Каардынаты 55°32′30″ пн. ш. 26°49′32″ у. д. / 55.54167° пн. ш. 26.82556° у. д. / 55.54167; 26.82556Каардынаты: 55°32′30″ пн. ш. 26°49′32″ у. д. / 55.54167° пн. ш. 26.82556° у. д. / 55.54167; 26.82556
Канфэсія каталіцтва
Эпархія Віцебская дыяцэзія 
Архітэктурны стыль нэаготыка
Дата заснаваньня 1887
Статус Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля на мапе Беларусі
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля
Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля
Commons-logo.svg Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля на Вікісховішчы

Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля — помнік архітэктуры другой паловы XIX стагодзьдзя ў Опсе. Знаходзіцца ў цэнтры колішняга мястэчка, на гістарычным Рынку. Дзейнічае. Твор архітэктуры нэаготыкі. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Касьцёл па пажары, 1928 г.

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы касьцёл у Опсе збудавалі каля 1500 году. Наступны драўляны касьцёл збудавалі ў 1768 годзе.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Касьцёл, да 1939 г.

Па трэцім падзеле Рэчы Паспалітай (1795 год), калі Опса апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, касьцёл працягваў дзейнічаць. У 1886 годзе драўляны будынак касьцёла згарэў. У 1887 годзе з фундацыі Ядвігі Цеханоўскай скочылася будаваньне новага муравага касьцёла.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1949 годзе савецкія ўлады зачынілі касьцёл, будынак якога перарабілі пад сховішча. У 1990 годзе будынак касьцёла вярнулі каталікам.

Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Інтэр’ер касьцёла

Помнік архітэктуры нэаготыкі. Галоўны фасад аздабляецца парталам з вімпэргам, невялікім акном-ружай, аркатурай, паскам у выглядзе парэбрыка. Вежа з шатровым завяршэньнем выступае за роўніцу фасада. Алтарная частка завяршаецца гранёнай апсыдай, сымэтрычна зь яе бакоў разьмяшчаюцца нізкія закрысьціі.

Вакол касьцельнага цьвітнара агароджа з цэглы і бутавага каменю. Побач знаходзіцца будынак плябаніі, узьведзены адначасна з касьцёлам[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кулагін А. Каталіцкія храмы на Беларусі. — Менск, 2001.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Кулагін А. Каталіцкія храмы на Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. Кулагін; маст. І. Бокі. — 2-е выд. — Менск: БелЭн, 2001. — 216 с.: іл. ISBN 985-11-0199-0.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Histvalue sign export.svg Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр  213Г000207