Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі (Трабы)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Помнік сакральнай архітэктуры
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі
Краіна Беларусь
Вёска Трабы
Каардынаты 54°09′20.32″ пн. ш. 25°54′23.85″ у. д. / 54.1556444° пн. ш. 25.906625° у. д. / 54.1556444; 25.906625Каардынаты: 54°09′20.32″ пн. ш. 25°54′23.85″ у. д. / 54.1556444° пн. ш. 25.906625° у. д. / 54.1556444; 25.906625
Канфэсія каталіцтва
Эпархія Гарадзенская дыяцэзія 
Архітэктурны стыль нэаготыка
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі на мапе Беларусі
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі
Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі

Касьцёл Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі — помнік архітэктуры пачатку XX ст. у Трабах. Знаходзіцца ў паўднёвай частцы колішняга мястэчка на Зарэчнай вуліцы. Дзейнічае. Твор архітэктуры нэаготыкі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Праект касьцёла, 1899 г.

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы драўляны касьцёл у Трабах фундаваў у 1534 годзе ваявода віленскі Альбрэхт Гаштольд.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па трэцім падзеле Рэчы Паспалітай (1795 год), калі Трабы апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, касьцёл працягваў дзейнічаць.

У 1900—1905 гадох намаганьнямі ксяндза Паўла Сухоцкага вялося будаваньне мураванага касьцёла.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За савецкім часам касьцёл не зачыняўся.

Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Помнік архітэктуры нэаготыкі. Гэта 2-вежавая 3-нэфавая базыліка зь 5-граннай апсыдай і невялікім трансэптам. Асноўны аб’ём накрываецца 2-схільным дахам, 3-ярусныя вежы — высокімі шатрамі. Крылы трансэпта далучаюцца адначасна да асноўнага аб’ёму і апсыды, накрываюцца 2-схільнымі дахамі, якія з трох бакоў закрываюцца шчытамі. Сьцены рытмічна падзяляюцца контрфорсамі і стральчатымі аконнымі праёмамі.

Унутраная прастора падзяляецца слупамі на тры нэфы. Цэнтральны перакрываецца цыліндрычным скляпеньнем з распалубкамі, бакавыя — крыжовымі. Над уваходам месьцяцца хоры. У інтэр’еры тры 2-ярусныя разьбяныя (цёмнае дрэва з пазалочанымі элемэнтамі) алтары ў нэагатычным стылі. Галоўны — трыфорыюмная карункавая кампазыцыя, у цэнтры якой зьмяшчаецца абраз Маці Божай зь Дзіцяткам Езусам, аздоблены пазалочанай шатай з каронамі. У бакавых сьпічастых нішах зьмяшчаюцца паліхромныя фігуры Сьвятых Апосталаў Пятра і Паўла. У другім ярусе алтара знаходзіцца абраз Сьвятога Казімера. У цэнтры левага бакавога алтара зьмяшчаецца абраз Укрыжаваньня, а ў другім ярусе — П’ета. У цэнтры правага алтара знаходзіцца абраз Сьвятога Антонія ў пазалочанай шаце, а наверсе — абраз Сьвятога Францішка з Асызі.

Касьцельны пляц атачаецца бутавай агароджай, галоўны ўваход пазначаецца брамай у выглядзе чатырох цагляных нэагатычных слупоў-пінакляў[1].

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гістарычныя здымкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сучасныя здымкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кулагін А. Каталіцкія храмы Беларусі. — Менск, 2008. С. 352.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Кулагін А. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. Кулагін; фатограф А. Дыбоўскі. — 2-е выд. — Менск: БелЭн, 2008. — 488 с.: іл. ISBN 978-985-11-0395-5.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]