Канвэнтуальныя францішкане

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Conventual Franciscan.JPG

Канвэнтуальныя францішкане або канвэнтуалы або мінарыты, афіцыйна: Ордэн Братоў Меншых Канвэнтуальных (OFM Conv.) — адна з галінаў францішканаў, вылучаная ў асобны ордэн у 1517 годзе рашэньнем папы Льва X. У адрозьненьне ад абзэрвантаў, канвэнтуалам дазволена менш жорстка прытрымлівацца патрабаваньняў правіла сьв. Францішка аб адмове ад маёмасьці. Генэрал (глава ордэну) абзэрвантаў мае права не зацьвердзіць абранага генэрала канвэнтуалаў, аднак ніколі за ўсе стагодзьдзі гэтым правам не карыстаўся, так што фактычна канвэнтуалы могуць лічыцца цалкам незалежным ордэнам.

У ВКЛ канвэнтуалы былі нешматлікія ў параўнаньні з абзэрвантамі і першапачаткова ня мелі асобнай правінцыі, утвараючы толькі кантрату, званую Літоўскай, у правінцыі Польска-Чэскай. Цэнтрам кантраты быў канвэнт у Вільні, таксама ў яе ўваходзілі кляштары ў Коўне, Ашмянах, Лідзе і Пінску[1].

Сёньня ордэн прадстаўлены ў БеларусіГорадні) дэлегацыяй варшаўскай правінцыі Беззаганнай Маці Божай.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ K. Kantak. Najważniejsze rękopisy franciszkańskie bibliotek wileńskich // «Ateneum Wileńskie» №14, 1928.