Драгобыч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Драгобыч
укр. Дрогобич
Ратуша
Ратуша
Coat of Arms of Drohobych.svg Flag of Drohobych.svg
Герб Драгобычу Сьцяг Драгобычу
Першыя згадкі: 1238
Горад з: канец XI стагодзьдзя
Магдэбурскае права: сярэдзіна XV стагодзьдзя
Краіна: Украіна
Вобласьць: Львоўская
Плошча: 44,5 км²
Насельніцтва (2017)
колькасьць: 76 702 чал.
шчыльнасьць: 1723,64 чал./км²
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Тэлефонны код: +380-324
Паштовы індэкс: 82100
КОАТУУ: 4610600000
Нумарны знак: BC, НС / 14
Геаграфічныя каардынаты: 49°21′ пн. ш. 23°31′ у. д. / 49.35° пн. ш. 23.517° у. д. / 49.35; 23.517Каардынаты: 49°21′ пн. ш. 23°31′ у. д. / 49.35° пн. ш. 23.517° у. д. / 49.35; 23.517
Драгобыч на мапе Ўкраіны
Драгобыч
Драгобыч
Драгобыч
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
http://www.drohobych.com

Драго́быч (па-ўкраінску: Дрогобич) — горад у Львоўскай вобласьці Ўкраіны, адміністрацыйны цэнтар Драгобыцкага раёну.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • У 1869 г. з 16 880 жыхароў гораду 47,7% былі габрэямі, 28,7% украінцамі, і 23,2% былі палякамі ці рымакаталікамі.
  • У 1939 г. насельніцтва складала 34 600, зь іх 39,9% — габрэі, 33,2% — палякі і 26,3% — украінцы.
  • У 1959 г. украінцы складалі 70% насельніцтва гораду, расейцы 22%, палякі 3%, і габрэі 2%.[1], 42 тысячы жыхароў.
  • У 1959 г. — 56 тысячаў жыхароў.
  • У 2001 г. — 79 000 жыхароў.

Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Культавыя збудаваньні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Драгобыч надзвычай багаты на гісторыка-архітэктурныя помнікі.

  • Царква сьв. Юра  — помнік сакральнай архітэктуры нацыянальнага значэньня; цяпер музэй-аддзел краязнаўчага музэю «Драгобыччына». У інтэр’еры іканастас 1659 і росьпісу XVII стагодзьдзя. Пачаты працэс афармленьня дакумэнтаў на яе ўнясеньня ў сьпіс Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКА.
  • Званіца царквы сьв. Юра — помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня. Пабудавана ў 1670 годзе, перабудавана ў 1678—1711 гадах. Драўляная, квадратная ў пляне, чатырох’ярусны, з асьцярогай вакол першага яруса, чатырохграннай галерэяй вакол трэцяга і васьміграннай галерэяй вакол чацьвёртага яруса, завершана барочным купалам. У формах званіцы сумешчаныя рысы абаронных драўляных вежаў і культавай архітэктуры.
  • Царква Ўзвышэньня Сумленнага Крыжа — помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня. Пабудавана 1613, драўляная, узор сакральнай архітэктуры ўкраінскага Адраджэньня;
  • Званіца царквы Ўзвышэньня Сумленнага Крыжа — помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня. Зводная 1661. Драўляная, квадратная ў пляне.
  • Касьцёл св. Барталамея  — помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня. Збудаваньне ставіцца да канца XIV — пачатку XVI стагодзьдзяў. Гатычны касьцёл заснаваны, як фарпост фэадальнай Польшчы на ​​землях Галіцка-Валынскага княства. Пабудаваны на месцы церама княскага ваяводы.
  • Званіца касьцёла сьв. Барталамея — помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня. Узьвядзеньне датуецца канцом XIII — пачаткам XV стагодзьдзя. Такім чынам, гэта самае старое збудаваньне гораду. Першапачаткова служыла абароннай вежай замка рускага ваяводы, з пабудовай побач касьцёла св. Варфаламея — званіцай.
  • Харальная сынагога — будавалася ў 1842-65 гады ў габрэйскім прыгарадзе Драгобычы Лане; заразь нядзейная сынагога.
  • Манастыр сьвв. Пятра і Паўла — велічны манастыр, будаўніцтва якога датуецца 1825-28 гадамі (асьвячэньне — 1831 год); адна з самых раскошных культавых збудаваньняў гораду і краіны ў цэлым.
  • Царква сьв. Тройцы — помнік архітэктуры мясцовага значэньня. Царква каменная, датуецца XVII—XIX стагодзьдзямі. Цяпер гэта катэдральны сабор Найсьвяцейшай Тройцы УГКЦ.
  • Царква сьв. Параскевы .

Славутасці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гарадзкая ратуша — так званая новая ратуша, будаўніцтва якой ставіцца да 1920-х гадоў. Збудаваньне характэрная сваёй вежай, добра праглядаецца з усіх бакоў у цэнтры. Як і раней, тут зьмяшчаецца мясцовы орган самакіраваньня — Драгобыцкі гарадзкі савет.
  • Шпыхлір (Жытніца) — помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня, пабудаваная ў стылі барока. Пабудаваны ў 1778 годзе. Гэта — цагляны будынак, накрытая гонтай, служыла раней збожжасховішча.
  • 'Віла Б’янкі'  — палац, які знаходзіцца на вуліцы Шаўчэнкі, 38. У ім разьмясьцілася Драгобыцкі мастацкая галерэя.

Помнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Драгобычы значная колькасьць помнікаў, якія ўшаноўваюць дзеячаў нацыянальнай гісторыі, навукі і культуры — Тарасу Шаўчэнку, Івану Франку, Васілю Стэфаніку, Юрыю Драгобычу, Сьцяпану Бандэру, Вячаслава Чарнаволу. Ёсьць помнік-бюст (верагодна, найстарэйшы ў горадзе — 1892) дзеячу польскай культуры Адаму Міцкевічу, а таксама папу рымскаму, паляку па паходжаньні Яну Паўлу II, што ўсталяваны ў 2007 годзе; рэлігійны кірунак мае і памятны знак у гонар 2000-годзьдзя Раства Хрыстова. У горадзе захоўваюць у выглядзе мэмарыялаў і памятных знакаў аб трагічных падзеях гісторыі XX стагодзьдзя — магіла ахвяр рэпрэсіяў, памятны знак у гонар воінаў, якія загінулі ў Аўганістане, пахаваньня савецкіх воінаў (мэмарыял Славы).

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Drohobych in Encyclopedia of Ukraine

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]