Перайсьці да зьместу

Дамэніка Скарляцьці

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Дамэніка Скарляцьці
Domenico Scarlatti
Дата нараджэньня 26 кастрычніка 1685
Месца нараджэньня Нэапаль
Дата сьмерці 23 ліпеня 1757
Месца сьмерці Мадрыд
Прафэсія Кампазытар
Навуковая сфэра саната і опэра
Інструмэнты клявэсын
Бацька Алесандра Скарлаці[d]
Узнагароды
Knight of the Military Order of Saint James of the Sword

Дамэніка Скарляцьці (па-італьянску: Domenico Scarlatti; 26 кастрычніка 1685, Нэапаль23 ліпеня 1757, Мадрыд) —кампазытар і віртуоз клявэсыну. Сын Алясандра Скарляцьці.

У раньнія гады Дамэніка служыў як арганіст у каралеўскай капліцы ў Нэапалі, а ў 1703 годзе ён ужо быў гатовы пісаць опэры. Ён працягнуў сваю працу ў Рыме, а ягоным патронам з 1709 па 1714 гады была Марыя Казіміра, каралева Рэчы Паспалітай. Ён стаў дырэктарам музыкі ў партугальскім пасольстве ў 1714 годзе й Юліянскай капліцы ў Ватыкане ў 1715 годзе. Падчас сваёй больш позняй кар'еры ён працаваў у Лісабоне, а таксама ў Лёндане, пасьля чаго вярнуўся ў Рым. Апошнія гады свайго жыцьця правёў у Мадрыдзе, дзе ягоная колішняя студэнтка, Інфанта Марыя Барбара, на той ужо час каралева Гішпаніі, пасяліла яго каля двару, сплочвала яму свой доўг, і пакідала ягоны зыход у галечу па-за межамі сьмерці.

Ягоная спадчына складае прыблізна 555 санатаў (большасьць зь якіх сола для клявэсыну) і іхная арыгінальнасьць, бліскучасьць і шматварыянтнасьць апярэджвае клявішную музыку свайго часу, а таксама ён шануецца за сцэнічныя творы і царкоўную музыку.

  • Dent, Edward J., Alessandro Scarlatti: His Life and Works, rev. ed. (1960);
  • Grout, Donald, and Godwin, Joscelyn, eds., The Operas of Alessandro Scarlatti (1975);
  • Kirkpatrick, Ralph, Domenico Scarlatti, rev. ed. (1955);
  • Sitwell, Sacheverell, A Background for Domenico Scarlatti, 1685—1757 (1935; repr. 1970)

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дамэніка Скарляцьцісховішча мультымэдыйных матэрыялаў