Белазерск

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Белазерск
рас. Белозерск
Церковь Всемилостливого Спаса (вид с вала).JPG
Coat of arms of Belozersky District, Vologda Oblast.png Flag Belozersk.png
Герб Белазерску Сьцяг Белазерску
Першыя згадкі: 862
Краіна: Расея
Суб’ект фэдэрацыі: Валагодзкая вобласьць
Насельніцтва: 8786 чал.
Тэлефонны код: 81756
Паштовы індэкс: 161200
Геаграфічныя каардынаты: 60°02′00″ пн. ш. 37°47′00″ у. д. / 60.033333° пн. ш. 37.783333° у. д. / 60.033333; 37.783333Каардынаты: 60°02′00″ пн. ш. 37°47′00″ у. д. / 60.033333° пн. ш. 37.783333° у. д. / 60.033333; 37.783333
Белазерск на мапе Расеі
Белазерск
Белазерск
Белазерск
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
http://www.gorodbelozersk.ru/

Белазе́рск (па-расейску: Белозерск) — горад у Расеі, адміністацыйны цэнтар Белазерскага раёну Валагодзкай вобласьці. Горад месьцьціца на беразе Белага возера. Насельніцтва гораду складае 8 580 чалавек паводле стану на 2020 год.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паводле архэалягічных зьвестак горад быў заснаваны ў сярэдзіне X стагодзьдзя на паўднёвым беразе ў вытока ракі Шаксна, дзе ён праіснаваў да сярэдзіны XIV стагодзьдзя. Правабярэжная частка гораду з часам выцягнулася ўздоўж берага ракі амаль на 2 км. Забудова левага берагу Шаксны пачалася не пазьней за першую палову XI стагодзьдзя. Раней меў назву Белавозера. З 1238 году Белавозера было цэнтрам незалежнага Белазерскага княства, а да гэтага ён уваходзіў у склад Растова-Суздальскага княства, якое праіснавала амаль 150 гадоў. Быў гандлёвым і рамесным цэнтрам. У пачатку XIV стагодзьдзя Белавозера згасае, а да сярэдзіны стагодзьдзя плошча ягоных тэрыторыяў скарачаецца да 7 га.

У 1352 годзе ў Белавозера адбылася эпідэмія пошасьці, якая зьнішчыла амаль ўсё насельніцтва. Але з таго, што горад меў важнае становішча на водным шляху, па якім паўночныя землі мелі зносіны з Паволжам, а таксама з гарадамі на Сухоне і Паўночнай Дзьвіне, то горад хутка адрадзіўся. У 1363—1364 гадох Белазерск быў нанова заснаваны на новым месцы за 17 км на захад ад свайго першапачатковага месца. У пачатку XIX стагодзьдзя разьвіцьцю гораду спрыяла Марыінская водная сыстэма, якая пачала дзейнічаць у 1810 годзе.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]