Ахмэт Давутоглу

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ахмэт Давутоглу
Secretary Kerry Meets With Turkish Foreign Minister Davutoglu (2) (cropped).jpg
прэм’ер-міністар Турэччыны, чалец Вялікага нацыянальнага сходу Турэччыны, амбасадар, міністар замежных справаў[d][1], міністар замежных справаў[d][1], прэм’ер-міністар Турэччыны і прэм’ер-міністар Турэччыны
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 26 лютага 1959(1959-02-26)[2][3] (62 гады)
Ташкент[d], Конья, Турэччына
Партыя: Партыя справядлівасьці і разьвіцьця[4] і Партыя за будучыню
Сужэнец: Сарэ Давутоглу[5][6]
Адукацыя: Басфорскі ўнівэрсытэт і Стамбульскі ліцэй

Ахмэ́т Давуто́глу (па-турэцку: Ahmet Davutoğlu) — турэцкі акадэмік, палітык і былы дыпламат, 26-ы прэм’ер-міністр Турэччыны. Былы лідэр Партыі справядлівасьці і разьвіцьця (ПСіР) з 2014 па 2016 году. Раней працаваў міністрам замежных справаў з 2009 па 2014 гады і галоўным дарадцам прэм’ер-міністра Рэджэпа Таіпа Эрдагана з 2003 па 2009 гады. На агульных выбарах 2011 году быў абраны чальцом парлямэнту ад ПСіР, выбіраючы ад гораду Конья. У 2015 годзе быў пераабраны дэпутатам. Падаў у адстаўку з пасады прэм’ер-міністра 22 траўня 2016 году[7].

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля абраньня Эрдагана на пасаду прэзыдэнта Турэччыны Давутоглу быў абвешчаны камітэтам ПСіР на пасаду кіраўніка партыі[8][9]. На пазачарговым зьезьдзе партыі адзінагалосна быў абраны кіраўніком і, як сьледзтва, зьмяніў Эрдагана на пасадзе прэм’ер-міністра, сфармаваўшы 62-ы ўрад Турэцкае Рэспублікі[10][11]. У ягоным кабінэце дамінавалі блізкія паплечнікі Эрдагана, як то Ялчын Акдаган, што прывяло да здагадак, што ён будзе паслухмяна падпарадкоўвацца Эрдагану[12]. У чэрвені 2015 году ПСіР страціла парлямэнцкую большасьць на агульных выбарах. Пасьля гэтага Давутоглу падаў у адстаўку, але заставаўся ва ўладзе, пакуль не ўдалося сфармаваць новы ўрад. Пасьля сэрыі няўдалых кааліцыйных перамоваў з апазыцыйнымі партыямі Давутоглу было даручана сфармаваць першы ў гісторыі часовы выбарчы ўрад Турэччыны, які старшынстваваў на пазачарговых выбарах, прызначаных на лістапад 2015 году. ПСіР вярнула парлямэнцкую большасьць у лістападзе пасьля пераканаўчай перамогі, а Давутоглу апасьля сфармаваў свой трэці ўрад.

Пасьля пагаршэньня адносінаў паміж Давутоглу і Эрдоганам праз рознагалосьсі адносна сьпісаў кандыдатаў у дэпутаты, палітыкі ўраду і рэалізацыі выканаўчай прэзыдэнцкай сыстэмы кіраваньня Давутоглу абвесьціў пра адстаўку з пасады лідэра ПСіР і прэм’ер-міністра празь сем месяцаў пасьля агульнай перамогі на выбарах у лістападзе 2015 году. На пасадзе старшыні партыі яго замяніў Біналі Ілдырым[13]. Не зважаючы на ​​тое, што ягоныя зьнешнепалітычныя пэрспэктывы характарызаваліся як нэаасманскія альбо панісламісцкія, Давутоглу зрабіў заяўку Турэччыны на ўступ ў Эўрапейскі Зьвяз стратэгічнай мэтай свайго ўраду[14]. Яго крытыкуюць за няздольнасьць змагацца супраць палітычнай карупцыі і за пашырэньне ўрадавага аўтарытарызму. Новы законапраект аб нацыянальнай бясьпецы, які пабачыў сьвет на пачатку 2015 году, прымусіў апазыцыю абвінаваціць ягоны ўрад у ператварэньні Турэччыны ў паліцэйскую дзяржаву[15].

У верасьні 2019 году Давутоглу сышоў з ПСіР і абвінаваціў сваю былую партыю ў тым, што яна больш ня можа вырашаць пытаньні Турэччыны. 12 сьнежня 2019 году ён стварыў уласную Партыю за будучыню і стаў ейным першым кіраўніком[16].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]