Андрэй Валовіч (сын Івана)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Андрэй Валовіч
Андрэй Валовіч
Андрэй Валовіч
POL COA Bogoria.svg
Герб «Багорыя»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся каля 1570
Горадня, Троцкае ваяводзтва, Вялікае Княства Літоўскае, Рэч Паспалітая
Памёр 1614
Цытавяны, Кельменскі раён, Шавельскі павет, Летува
Род Валовічы
Бацькі Іван Валовіч
Кацярына з Гаслаўскіх
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Валовіч.

Андрэй Валовіч (к. 1570, Горадня — 1614, Цытавяны) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Харунжы вялікі літоўскі (1592—1610), староста жамойцкі (з 1610)[2].

Валодаў шэрагам маёнткаў на Жамойці (Трушкамі, Платэлямі, Эйгірдзямі), у 1609 набыў Цытавяны.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

А. Валовіч, XVII ст.

Прадстаўнік шляхецкага роду Валовічаў гербу «Багорыя», сын Івана і Кацярыны з Гаслаўскіх. Меў братоў Яўстаха, біскупа віленскага, і Паўла, старосту гарадзенскага.

Навучаўся ў Віленскім унівэрсытэце. Займаў шэраг дзяржаўных пасадаў.

Фундаваў кляштар бэрнардынаў у Цытавянах. У сваім тэстамэнце пакінуў яму значныя сродкі.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Early Modern Letters Online
  2. ^ Andrius Valavičius // Lietuviškoji tarybinė enciklopedija. XII t. T. XII: Vaislapėlis-Žvorūnė. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 1984. — 25 psl.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Андрэй Валовіч (сын Івана)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў