Эміль Вэрхарн

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эміль Вэрхарн
Emile Verhaeren01.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 21 траўня 1855(1855-05-21)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
Сынт-Амандс, Мэхэлен, Антвэрпэн (правінцыя), Бэльгія[13]
Памёр 27 лістапада 1916(1916-11-27)[14][3][4][5][6][7][8][9][11][12] (61 год)
Руан, Францыя[15]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, паэт і драматург
Мова француская мова[1]
Подпіс Emile Verhaeren's signature.jpg

Эміль Вэрхарн (па-француску: Émile Verhaeren; 21 траўня 1855, Сінт-Амандс, Антвэрпэн, Бэльгія27 лістапада 1916, Руан, Францыя) — бэльгійскі паэт-сымбаліст, драматург, пісаў на францускай мове.

Беларускія пераклады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паасобныя вершы на беларускую мову пераклалі Максім Багдановіч[16], Лявон Баршчэўскі[17].

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Галоўныя зборнікі паэзіі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Les Flamandes, 1883
  • Les Moines, 1886
  • Les Soirs, 1887
  • Les Débâcles, 1888
  • Les Flambeaux noirs, 1891
  • Les Apparus dans mes chemins, 1892
  • Les Campagnes hallucinées, 1893
  • Les Bords de la route, 1895
  • Les Villes tentaculaires, 1895
  • Les Villages illusoires, 1895
  • Les Heures claires, 1896
  • Les Visages de la vie, 1899
  • Petites Légendes, 1900
  • Les Forces tumultueuses, 1902
  • Toute la Flandre, 1904-1911
  • Les Heures d'après-midi, 1905
  • La Multiple Splendeur, 1906
  • Les Rythmes souverains, 1910
  • Les Heures du soir, 1911
  • Les Blés mouvants, 1912
  • Les Ailes rouges de la guerre, 1916
  • Les Flammes hautes, 1917
  • À la vie qui s'éloigne, 1923
  • Quelques chansons de village, (пасьмяротна), 1924

Драматургія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Le cloître (drame en quatre actes).
  • Philippe II
  • Hélène de Sparte
  • Les Aubes

Проза[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Le travailleur étrange, recueil de nouvelles
  • Villes meurtries de Belgique. Anvers, Malines et Lierre
  • Impressions d'Espagne Ed. Casimiro, (ISBN 9788416868858), 2017.

Пасьмяротныя выданьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Les villes à pignons, Éditions Victor Dancette, 1946.
  • Belle chair, poèmes d'Émile Verhaeren, Éditions Les Francs Bibliophiles, 1967.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  2. ^ Emile Verhaeren
  3. ^ а б Encyclopædia Britannica
  4. ^ а б SNAC — 2010.
  5. ^ а б International Music Score Library Project — 2006.
  6. ^ а б Інтэрнэт-база зьвестак фантастыкі — 1995.
  7. ^ а б Discogs — 2000.
  8. ^ а б Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  9. ^ а б Grove Art Online / J. Turner[Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, Macmillan, Grove's Dictionaries, 1998. — ISBN 978-1-884446-05-4
  10. ^ GeneaStar
  11. ^ а б Roglo — 1997. — 8261991 экз.
  12. ^ а б Архіў прыгожых мастацтваў — 2003.
  13. ^ Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118768085 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  14. ^ RKDartists
  15. ^ Верхарн Эмиль // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  16. ^ Леанід Казыра. Перакладчыцкая спадчына Максіма Багдановіча
  17. ^ І боль, і прыгажосць…: выбраныя творы паэтаў Еўропы і Амерыкі ў перакладах Лявона Баршчэўскага. — Мінск : Зміцер Колас, 2016. — 452, [1] с. — (Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў «Кнігарня пісьменніка»; вып. 73).

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]