Халодная зброя

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Халодная зброя Бронзавага веку

Халодная зброя — зброя, выкарыстаньне якой не зьвязанае зь дзеяньнем выбуховых рэчываў.

Першыя ўзоры зьявіліся яшчэ ў Каменным веку, і выкарыстоўваліся першапачаткова для паляваньня, пазьней атрымаўшы і баявое выкарыстаньне. Найбольшае разьвіцьце халоднай зброі прыйшлося на пэрыяд Антычнасьці і Сярэднявечча. Са зьяўленьнем пальнай зброі роля халоднай пачала паступова зьніжацца.

Халодная зброя паводле характару нанасімых пашкоджаньняў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па характары нанасімых пашкоджаньняў (колатыя, рэзаныя, сечаныя і да т. п. раны) вылучаюць зброю ўдарна-раздрабляючую, колючую, рэжучую, сякучую, колюча-рэжучую, колюча-сякучую, рубяча-рэжушую, колюча-режуча-сякучую і г. д.

Колючая зброя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клінок наносіць толькі колатыя пашкоджаньні:

Балійскі крыс з хвалепадобным клінком
Сучасны багнет-нож OKC-3S

Сякучая зброя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Колюча-сякучая (або рубяча-колючае)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ударна-раздрабляючая зброя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ударнае з мыслікам[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]