Філарэт (Раменскі)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Япіскап Філарэт
Филарет (Раменский).jpg
2-і Прадстаяцель Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы
19311 лістапада 1937
ЦаркваБеларуская аўтакефальная праваслаўная царква
ПапярэднікМэльхісэдэк
НаступнікПанцеляймон(be)

АдукацыяМаскоўскі ўнівэрытэт(be) (1911)
ПрафэсіяВыкладнік
Дзейнасьцьсьвятар
Сапраўднае імяФеадосі Яўграфавіч Раменскі
Нарадзіўся25 сакавіка 1880
вёска Старая Рудня, Рагачоўскі павет, Магілёўская губэрня, Паўночна-Заходні край, Расейская Імпэрыя
Памёр1 лістапада 1937
Менск, Беларуская ССР, СССР
БацькаЯўграф Раменскі
Прыняцьце сьвятога сану1921
Прыцяцьце манаства1921
Япіскапская хіратоніяСакавік 1923
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Філарэт (Феадосі Яўграфавіч Раменскі; 25 сакавіка 1880, в. Старая Рудня, Рагачоўскі павет, Магілёўская губэрня, цяпер Жлобінскі раён, Гомельская вобласьць1 лістапада 1937, Менск, турма НКВД) — беларускі рэлігійны й грамадзкі дзеяч.

Скончыў гісторыка-філялягічны факультэт Маскоўскага ўнівэрсытэту (1911). Служыў сакратаром епархіяльнае вучыльнае рады ў Менску. У 19161917 гадах памочнік Аляксандра Панова, інспэктара Менскае духоўнае сэмінарыі. З 1918 году выкладаў у Менскай чыгуначнай гімназіі, іншых навучальных установах. У 1921 годзе пастрыжаны ў манашаскі сан зь імем Філарэт і рукапаложаны ў іераманаха. Служыў у Аляксандра-Неўскім храме ў Менску. Узнагароджаны санам протаіерэя.

У сакавіку 1923 мітрапалітам Мелхіседэкам (Паеўскім) хіратанісаны ў епіскапа Бабруйскага. Старшыня зьезду прадстаўнікоў духавенства і вернікаў Беларускай праваслаўнай епархіі (910 жніўня 1927; прынялі ўдзел прадстаўнікі 333 прыходаў), на якім было абвешчана аб стварэньні аўтакефаліі Беларускай царквы. Да 1930 году служыў у Мікалаеўскім саборы ў Бабруйску. Потым у Екацярынінскім саборы на Нямізе ў Менску, Свята-Іаанаўскай царкве в. Вялікая Сляпянка (цяпер у межах Менска). З 1934 году ў храме сьв. Марыі Магдаліны на вул. Старажоўскай. У сярэдзіне 1935 году даў згоду архіепіскапу Магілёўскаму Паўліну (Крошачкіну) на аб’яднаньне з кананічнай Царквой, прынёс пакаяньне і мітрапалітам Сергіем (Страгародзкім) прыняты ў зносіны з РПЦ. Пасьля закрыцьця вясной 1937 году ў Менску апошняга каталіцкага храма дазволіў вернікам-каталікам маліцца ў царкве сьв. Марыі Магдаліны.

Арыштаваны 28 ліпеня 1937 году ў Менску па адрасе: вул. Пажарная, д. 8. 3 верасьня 1937 году тамасама была арыштаваная ягоная сястра Марыя (нарадзілася 24 кастрычніка 1882). Асуджаныя 25 кастрычніка 1937 году разам з шэрагам сьвяшчэнна- і царкоўнаслужыцелей і актыўных прыхаджанаў тройкай НКВД за «антысавецкую дзейнасьць» да вышэйшае меры пакараньня з канфіскацыяй маёмасьці. Расстраляныя 1 лістапада 1937 году. Сястра рэабілітаваная 11 сакавіка 1958 году трыбуналам БВА, сам япіскап — 31 сакавіка 1989 году пракуратурай БВА.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]