Перайсьці да зьместу

Талінская затока

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Талінская затока
Tallinna laht
МесцазнаходжаньнеФінская затока Балтыйскага мора
Тып вадаёма Затока
Асноўныя рэкі Пірыта
Краіны вадазбору Эстонія
Плошча паверхні 250 км²
Найб. глыбіня 90 м
Салонасьць 3—6‰
Найб. тэмпэратура +16° — +18°C
Замярзаньне Ступень пакрыцьця лёдам залежыць ад зімы, якая можа быць мяккай, умеранай або цяжкай.
Астравы Аэгна, Найсар
Населеныя пункты Талін

Та́лінская зато́ка (па-эстонску: Tallinna laht) — затока ў Эстоніі на паўднёвым узьбярэжжы Фінскае затокі Балтыйскага мора.

Паўвыспы Сурупі з захаду й Вімсі з усходу абмяжоўваюць Талінскую затоку, а з поўначы выспы Найсар (59°34′ пн. ш. 24°32′ у. д.HGЯO) і Аэгна (59°34′40″ пн. ш. 24°45′20″ у. д.HGЯO), што месьціца за 1,25 мілі на паўночны захад ад паўвыспы Віімсі. Дзьве дробныя выспы Красулі й Кумблі ляжаць паміж Аэгна і паўвыспай Вімсі.

Талінская затока падзелена на некалькі частак:

Плошча 250 км², найбольшая глыбіня 90 мэтраў паміж выспамі Найсар і Аэгна. Вышыня хваль у затоцы дасягае 4-х мэтраў, а ваганьне ўзроўню мора да 2-х мэтраў. Камяністыя мелі вакол выспы Найсар: Новая (Uusmadal (эст.)) (4,2 м) (59°40′00″ пн. ш. 24°35′35″ у. д.HGЯO), Найсарская (Naissaare Madal (эст.)) (3 м) (59°35′ пн. ш. 24°36′ у. д.HGЯO), Сярэдняя (Keskmadal (эст.)) (7,4 м) (59°37′47″ пн. ш. 24°37′48″ у. д.HGЯO), Літэгрунд (Littegrund (эст.)) (3,2)(59°34′30″ пн. ш. 24°37′48″ у. д.HGЯO), Хулкарі (Hulkari madal (эст.)) (8,9 м) (59°32′18″ пн. ш. 24°37′00″ у. д.HGЯO), Кагуранна (Kaguranna madal (эст.)) (11 м)(59°30′48″ пн. ш. 24°36′06″ у. д.HGЯO), Вахэ (Vahemadal (эст.)) (3,8 м)(59°30′12″ пн. ш. 24°41′36″ у. д.HGЯO).

Буйнейшыя пясчаныя пляжы Какумяэ, Пельгурана й Пірыта. У затоку ўпадаюць рака Пірыта, буйнейшыя ручаі Ціскрэ й Мустойя. Прыбярэжныя воды неглыбокія, але раптоўна глыбіня імкліва павялічваецца. Дзесяці мэтровая ізабата (роўнаглыбінёвая лінія) за 0,5 мілі ад берага. Сталіца Эстоніі Талін месьціцца на паўднёвым беразе затокі.

Асноўныя навігацыйныя знакі: Маяк Сурупі (Suurupi Tuletorn (эст.)) (59°27′49″ пн. ш. 24°22′49″ у. д.HGЯO), Маяк Найсар паўночны альбо Пікасярэ (Pikasaare ots Tuletorn (эст.))) (59°36′13″ пн. ш. 24°30′39″ у. д.HGЯO) (белы васьмігранны бетонная вежа з чырвоным верхам вышынёй 45 мэтраў, Маяк Найсар паўднёвы альбо Хулкарі (Hulkari ots Tuletorn (эст.))) (59°32′27″ пн. ш. 24°33′49″ у. д.HGЯO), Маяк Талінамадал ( (эст.))Tallinna madal Tuletorn (эст.)) (59°42′07″ пн. ш. 24°43′09″ у. д.HGЯO), Маяк Кэры (Keri Tuletorn (эст.))) (59°41′55″ пн. ш. 25°01′22″ у. д.HGЯO). Глыбіні 14–80 мэтраў. Судна падыходзяць да Таліна з N або W у рамках Схемы Падзелу Руху (па-ангельску: Traffic Separation Scheme), якая адзначана створнымі агнямі альбо маякамі й плаваючымі буямі.

Ноблэснэр порт. Леннупорт (Гідрасамалётны порт)
Стары порт. 2011.

Паказчыкі 2013 году груза- і пасажыраабароту: прыблізна 6700 судоў, 33,000,000 тон грузаў, у тым ліку 140 000TEU й 7 300 000 пасажыраў, якія перавозяцца штогод. Холдынгавая кампанія «Талінскі порт» уключае наступныя пяць партоў: Ванасадам (стары порт, дзе ў 2004 і 2014 гг. былі пабудаваны дзьве прыстані дзеля круізных пасажырскіх суднаў), порт Пальясарэ, Паўднёвы порт Палдыскі (59°20′00″ пн. ш. 24°04′45″ у. д.HGЯO), порт Муга (59°29′39″ пн. ш. 24°57′33″ у. д.HGЯO) і пасажырскі порт Саарэмаа каля вёскі Нінасэ (Ninase (эст.), затока Кюдэма (Küdema (эст.)) (58°32′11″ пн. ш. 22°14′07″ у. д.HGЯO).

Копліскіая затока

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Затокі: Копліскіая, Пальясарская. Пляж Пельгурана.

Парты дзеля ветразевых яхт, ветразева-маторных і маторных яхт

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Пірыта: порт, вусьце ракі, пляж, кляштар.
  1. Charts: British Admiralty No 2227, 2248. (анг.) Estonian No 507, 610. (эст.)
  2. Admiralty Pilot NP20 (анг.) .
  • EE: Eesti entsüklopeedia / peatoimetaja Ü. Kaevats. — Tallinn: Eesti Entsüklopeediakirjastus, 1996. — Т. 9, Sun - türg. — С. 232, 233. (эст.)
  • Eesti lootsiraamat. — Tallinn: Veeteede Amet, 2007. — 212 с. (эст.)
  • Eesti lootsiraamat : Tallinna ja Muuga laht / koostaja Tarmo Ots ; meteoroloogia-hüdroloogia osa: Tarmo Kõuts. — Tallinn: Eesti Veeteede Amet, hüdrograafia ja navigatsioonimärgistuse teenistus, 1997. — 85 с. (эст.)
  • Mereleksikon / teose juhtivtoimetaja O. Luhaveer. — Tallinn: Eesti Entsüklopeediakirjastus, 1996. — ISBN 5-89900-037-6 (эст.)
  • Admiralty Sailing Directions. Nautical Pilot: NP 20 Baltic Pilot. Volume III. (анг.). — Taunton, Somerset, England: The United Kingdom Hydrographic Office. Admiralty Maritime Data Solutions. — Т. 20. — С. 102—104 (No 3.33—3.79). — ISBN 5-89900-003-1 (анг.)
  • Ports & Terminals Guide. — Information Handling Services (IHS) Markit Ltd, 2013. — ISBN 978-1906313784 (анг.)
  • Sailing directions for Estonian waters. — Tallinn: Estonian Maritime Administration, Aids to Navigation and Hydrography Division, 2004. — 191 с. (анг.)

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Талінская затокасховішча мультымэдыйных матэрыялаў