Сэста-Фіярэнтына
| Сэста-Фіярэнтына | |||||
| Населены пункт | |||||
| |||||
| Краіна | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Геаграфія | |||||
| Плошча |
| ||||
| Вышыня НУМ | 55 ± 1 м | ||||
| Каардынаты | 43°49′55″ пн. ш. 11°11′58″ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць |
| ||||
| Этнахаронімы | sestesi | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 055 | ||||
| Паштовы індэкс | 50019 | ||||
| Нумарны знак | FI | ||||
| Сайт | comune.sesto-fiorentino.fi.it | ||||
| Сэста-Фіярэнтына на мапе Італіі Сэста-Фіярэнтына | |||||
Сэ́ста-Фіярэнты́на (па-італьянску: Sesto Fiorentino) — горад у Італіі, які месьціцца ў рэгіёне Таскана. Знаходзіцца ў складзе мэтрапольнскага гораду Флярэнцыі.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Найстаражытнейшае паселішча чалавека ў гэтым рэгіёне датуецца эпохай мэзаліту, то бок каля 9000 гадоў таму. Прысутнасьць этрускаў вядома з VII стагодзьдзя да н. э., але ўласна горад быў створаны рымлянамі пад назвай Сэкстус-аб-урбэ-ляпіс, што перакладаецца як «Шостая міля ад гарадзкой вехі». Першыя цэрквы ў месьце былі пабудаваныя ў раньнім Сярэднявеччы, сярод якіх найбольш важнай стала П’евэ Сан-Мартына. Горад падпарадкоўваўся арцыбіскупу Флярэнцыі. Пазьней быў пад уладай Флярэнтыйскай рэспублікі, якая высушыла раўніну і спрыяла разьвіцьцю эканомікі места, пачынаючы з эпохі Адраджэньня.
У 1735 годзе маркіз Карлё Джыноры заснаваў адзін зь першых у Эўропе парцалянавых заводаў, вядомага як мануфактура Дочча. Кампанія ўсьцяж працуе і дасюль, пры гэтым зьяўляючыся адным з найбуйнейшых вытворцаў парцаляны ў Італіі. Сэста-Фіярэнтына шляхам плебісцыту была далучаная да аб’яднанай Італіі ў 1860 годзе. У 1899 годзе места было першым у Таскане, мэр якога быў сацыялістам.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Афіцыйны сайт. (італ.)