Марыя Голуб-Бучынская

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Марыя Голуб-Бучынская (1893, вёска Няверышкі (Невярышкі), Віленскі павет, Віленская губэрня, Расейская імпэрыя - 1939, Прага, Чэхаславаччына) - беларуская літаратарка, паэтка і асьветніца.

Марыя Голуб-Бучынская
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Марыя Голуб
Псэўданімы Сястрыца, Прыхільніца, Hałubka, Niawieryskaja
Нарадзіўся 1893(1893)
Вёска Няверышкі, Віленскі павет, Віленская губэрня, Расейская імпэрыя
Памёр 1939(1939)
Прага, Чэхаславаччына
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці Літаратарка, перакладніца, лекарка
Гады творчасьці 1926-1939
Мова Беларуская

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Год нараджэньня Марыі Голуб прыблізны - лічыцца, што яна нарадзілася каля 1893 году[1].

У 1913 годзе жыла і настаўнічала ў Варшаве, дзе пазнаёмілася з Зоськай Верас[2].

У 1914 годзе разам з маці, сястрой і братам пераехала ў Петраград. Працавала ў польскай школе.

З 1920-ых гадоў жыла ў Празе, дзе навучалася на доктарку. У 1925 годзе выйшла замуж, зьмяніўшы прозьвішча на падвойнае: Голуб-Бучынская.

Як лекарка займалася пытаньнямі санітарыі і гігіены, лячэньнем і прафіляктыкай сухотаў. Працавала ў санаторы Альбэртынум (Жамбэрк, Чэхаславаччына).

У верасьні 1939 году ў Празе, перажываючы пачатак Другой сусьветнай вайны, скончыла жыцьцё самагубствам[3].

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Падчас працы ў Пецярбургу была актыўнай удзельніцай Беларускага навукова-літаратурнага гуртка студэнтаў Санкт-Пецярбурскага ўнівэрсытэту.

Мастацкія творы Марыі Голуб-Бучынскай адрасаваныя пераважна дзецям. У 1926-1927 гг. яна была самай актыўнай аўтаркай дзіцячага дадатку «Зорка» ў віленскай газэце «Biełaruskaja Krynica». Друкавала пад псэўданімамі Niawieryskaja i Hałubka, а таксама крыптанімамі N-ja i H-ka вершы і апавяданьні - як свае ўласныя, так і перакладзеныя з чэскай, украінскай і сэрбскай моваў.

У суаўтарстве з З. Верас выдала ў 1927 кнігу «Садок для нашых дзетак», куды ўвайшлі вершы, апавяданьні і круцігалоўкі[4].

Для дарослых пісала артыкулы і брашуры на тэму здароўя, гігіены, таксама фізычнага выхаваньня.

Таксама перакладала мастацкія творы, якія друкавала ў выданьнях «Жаноцкая справа», «Шлях моладзі» і «Biełaruskaja Krynica»[5].

Працы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Алькаголь і барацьба з ім, Вільня, 1926.

● Садок для нашых дзетак, Вільня, 1927.

● Што такое сухоты (тубэркулёза) і як з імі змагацца?, Вільня, 1932.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Бліскавіцы: анталогія беларускай жаночай паэзіі міжваеннага перыяду / уклад., камент. А. Данільчык, В. Жыбуля. - Мінск: Кнігазбор, 2017, С. 285.
  2. ^ Зоська Верас, Выбраныя творы. Мінск, Беларуская навука, 2015, С. 89.
  3. ^ Бліскавіцы: анталогія беларускай жаночай паэзіі міжваеннага перыяду / уклад., камент. А. Данільчык, В. Жыбуля. - Мінск: Кнігазбор, 2017, С. 285.
  4. ^ Садок для нашых дзетак, Вільня, Выдавецтва «Беларускай Крыніцы», 1927.
  5. ^ В. Ждановіч, «Як блудзячая зорка, пройдзе вобраз чыйсь...»: Лісты Марыі Голуб // Шляхам гадоў, Мінск, Мастацкая літаратура, 1993.