Канстантын Людвік Плятэр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Канстантын Людвік Плятэр
Канстантын Людвік Плятэр
Канстантын Людвік Плятэр
POL CoA Plater Hrabia I.png
Герб «Плятэр»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1722
Памёр 31 сакавіка 1778
Краслаўка, Інфлянцкае ваяводзтва, Карона Каралеўства Польскага, Рэч Паспалітая
Род Плятэры
Бацькі Ян Людвік Плятэр
Разалія з Бжастоўскіх
Жонка Аўгуста з Агінскіх
Дзеці Юзэф Вінцэнт, Казімер Канстантын, Аўгуст

Канстантын Людвік Плятэр (1722 — 31 сакавіка 1778) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Пісар вялікі літоўскі (1746—1754), кашталян полацкі (1754—1758), ваявода амсьціслаўскі (1758—1770), кашталян троцкі (з 1770)[2].

Кавалер ордэнаў Белага Арла (1754), Сьвятога Станіслава і расейскага Аляксандра Неўскага.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

К. Л. Плятэр і яго жонка Аўгуста з Агінскіх

Прадстаўнік шляхецкага роду Плятэраў гербу ўласнага, якія ў ХV ст. перабраліся ў Вялікае Княства Літоўскае з Вэстфаліі. Сын Яна Людвіка, ваяводы інфлянцкага, і Разаліі з Бжастоўскіх.

У 1746 годзе атрымаў урад пісара вялікага літоўскага, у 1754 годзе — кашталяна полацкага. Таго ж году стаў маршалкам Галоўнага Трыбуналу. У 1758 годзе атрымаў урад ваяводы амсьціслаўскага, у 1770 годзе — кашталяна троцкага.

Плянаваў зрабіць Краслаўку сталіцай Латгаліі шляхам пераносу туды ўсіх адміністрацыйных установаў зь Дынабургу, а таксама стварэньня ў ёй катэдры біскупа інфлянцкага. Аднак першы падзел Рэчы Паспалітай (1772) перашкодзіў ажыцьцяўленьню гэтых намераў. На ягоны загад у 1755—1767 гадох у Краслаўцы збудавалі мескую ратушу і мураваны касьцёл Сьвятога Людвіка (заступніка Плятэраў). У 1757 годзе адкрылася Краслаўская духоўная сэмінарыя. Апроч таго, распачаў будаваньне палаца, сабраў у бібліятэцы роду каля 20 тысячаў тамоў.

Ажаніўся 16 жніўня 1750 году ў Вільні з Аўгустай (1724—1791), дачкой ваяводы троцкага Юзэфа Тадэвуша Агінскага. У шлюбе нарадзіліся дзеці Юзэф Вінцэнт, Казімер Канстантын, Аўгуст, Ганна Ядвіга, Марыя, а таксама памерлыя ў маленстве Ян Міхал, Антоні Тадэвуш і Разалія Ганарата.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Consortium of European Research Libraries — 1992.
  2. ^ Вяроўкін-Шэлюта Ў. Плятэры // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 443.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]