Зьміцер Дрозд

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Зьміцер Дрозд
Zmicer-drozd.jpg
Дата нараджэньня 26 сакавіка 1973(1973-03-26) (47 гадоў)
Месца нараджэньня Дразды, Менскі раён, Менская вобласьць, БССР, СССР
Альма-матэр Менскі тэхналягічны тэхнікум (1992)

гістарычны факультэт БДУ (2005)

Занятак пісьменьнік
Узнагароды

Зьміцер Міхайлавіч Дрозд (26 сакавіка 1973, в. Дразды, Менскага р-на, Менскай вобласьці) — беларускі гісторык, архівіст, публіцыст, паэт[1].

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 26 сакавіка 1973 г. у вёске Дразды (пазьней увайшла ў склад Менска), дзе з канца XIX ст. жылі ягоныя продкі[2]. Значная частка продкаў і іх сваякоў пацярпела ў час сталінскіх рэпрэсій[2].

У 1992 г. скончыў Менскі тэхналягічны тэхнікум па спецыяльнасці «Фотатэхніка». У 2005 г. — гістарычны факультэт БДУ па спэцыяльнасьці «Музэйная справа і ахова гісторыка-культурнай спадчыны».

Падчас выбарчай кампаніі 2010 г. быў удзельнікам ініцыятыўнай групы Андрэя Саньнікава[3].

У 2010 годзе выйшла ягоная грунтоўная праца «Землевладельцы Минской губернии 1861—1900». У 2013 г. працяг — «Землевладельцы Минской губернии 1900—1917».

У жніўні 2016 г. стварыў Практычную школу пошуку рэпрэсаваных.

У 2016 годзе стаў ляўрэатам Нацыянальнай праваабарончай прэміі ў намінацыі «Журналіст года»[4].

У 2017 годзе стаў ляўрэатам прэміі імя Францішка Аляхновіча за кнігу «Бунт Батанікаў»[5].

Аўтар шэрагу публікацый для выданьняў «Наша Ніва», «Беларускі дакумэнтацыйны цэнтар», «Хартыя 97», «Культура»[6].

Зьняволеньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За ўдзел у Плошчы-2010 быў асуджаны і адбыў 10 сутак адміністратыўнага арышту. Пасьля вызваленьня зноў арыштаваны. 1 лютага 2011 г. быў узяты пад варту на 3 сутак як падазраваны па ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса. Утрымліваўся ў СІЗА № 1 г. Менска на вул. Валадарскага. 5 траўня 2011 асуджаны на 3 гады зьняволеньня, якое адбываў у калёніі г. Бабруйску.

Вызвалены 11 жніўня 2011 г. пасьля памілаваньня кіраўніком дзяржавы[7]. Пазьней дадзеныя падзеі былі адлюстраваныя ў ягонай аўтабіяграфічнай кнізе «Бунт Батанікаў»[8].

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кнігі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Евангелие Дмитрия», 100 экз. 1997.
  • Землевладельцы Минской губернии, 1861―1900 : справочник / Дмитрий Дрозд. — Минск : Медисонт, 2010. — 671 с 300 экз. 2-е изд., исправленное и дополненное (полные именной и географический указатели). Медисонт, 2012.— 709 с 100 экз.
  • Землевладельцы Минской губернии, 1900—1917 : справочник / Дмитрий Дрозд. — Минск : Медисонт, 2013. — 692 с 500 экз.
  • Падымныя рэестры Менскага ваяводства. Менскі павет, 1775 Reјestry podymnego województwa mińskiego. Powiat miński, 1775 / укладальнік Зьм. Дрозд; [аўтар уступнага артыкула, нав. рэд. Д. В. Лісейчыкаў; рэдактар польскага тэксту Г. Дадас]. — Мінск : Медысонт, 2014. — 197 с 50 экз.
  • Заречье. Веды воды: [книга стихов и фотографий] / Дмитрий Дрозд; Минск : Медисонт, 2016. 274 стр. цв. фот. 14х21 см 9 экз.
  • Бунт Ботаников / Дмитрий Дрозд. — Вильнюс : Белорусский документационный центр, 2017. 50 экз. Электронная книга. 474 с.: цв. и ч/б ил.
  • Бунт Батанікаў : дзённік / Зміцер Дрозд. — Мінск, 2017. — 258 с : іл. — (Серыя «Беларуская турэмная літаратура»; вып. 1). Мінск. 2017. Наклад 500 ас.
  • Место расстрела: Орша / Автор и сост. Дм. Дрозд. — Вильнюс : Белорусский документационный центр, 2018. Электронная книга. 474 с : цв. ил., табл. Vilnius.
  • Таямніцы Дуніна-Марцінкевіча / Зміцер Дрозд. — Вільнюс : Беларускі дакументацыйны цэнтр, 2018. 572 с. : каляровыя [8] і ч/б [16] іл.

Анталёгіі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Голас волі з-за кратаў. Анталогія твораў беларускіх палітзняволеных / Складальнік, рэдактар А. І. Фядута. — Вільня: ЕГУ, 2013. 992 с.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]