Дорг
Выгляд
| Асабістыя зьвесткі | |
|---|---|
| Нарадзіўся | XIV стагодзьдзе |
| Памёр | па 1401 |
| Род | Судзімонтавічы[1] |
| Бацькі | Сірпуць |
| Дзеці | Судзімонт |
Дорг (? — па 1401) — літоўскі баярын.
Імя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Дрога або Драга (Drogo, Drago) — імя германскага паходжаньня[3][4]. Іменная аснова дрог- (дорг-) (імёны ліцьвінаў Даргіла, Доргень; германскія імёны Drogila, Drogin) паходзіць ад бургундзкага drogo 'ваяр'[5]
У Польшчы гістарычна бытавалі імёны Dargan (Drogan), Dargusz (Drogusz), Dargomier (Drogomir), Dargorad (Drogoradz), Dargosław (Drogosław)[6].
Варыянт імя ў гістарычнай крыніцы: Astyk cum fratre germano Dorgy (18 студзеня 1401 году)[7].
Біяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Зь літоўскага баярскага роду, сын Сірпуця. Меў брата Осьціка.
Упамінаецца ў акце Віленска-Радамскай уніі (1401 год).
Меў сына Судзімонта.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii (пол.) — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 124–125. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.. — 2-е выд. — Смаленск, 2014. С. 247.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 420.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 22.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 22.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Cz. 1: Odapelatywne nazwy osobowe. — Kraków, 2001. S. 56.
- ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 37.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. Аўтарскае выданне. — Менск, 2019. — 459 с. — (сьціслая вэрсія кнігі: Вытокі Вялікае Літвы. — Менск, 2021. — 89 с.)
- Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада / пераклад А. Мікус. — 2-е выд. — Смаленск: Інбелкульт, 2014. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4