Ганна Іванаўна

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ганна Іванаўна
Louis Caravaque, Portrait of Empress Anna Ioannovna (1730).jpg
Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg 4-я імпэратрыца ўсерасейская
15 (26) лютага 1730 — 17 (28) кастрычніка 1740
Каранацыя 28 красавіка (9 траўня) 1730
Папярэднік Пётар II
Наступнік Іван VI
Асабістыя зьвесткі
Нарадзілася 17 (27) лютага 1693 (47 гадоў), Масква
Памерла 17 (28) кастрычніка 1740, Санкт-Пецярбург
Дынастыя Раманавы
Сужэнец Frederick William[d][5][2]
Бацька Іван V
Маці Праскоўя Фёдараўна
Узнагароды
Ордэн Сьвятога апостала Андрэя Першазваннага
Ордэн Сьвятой Кацярыны I ступені
Подпіс Anna I Russia Monogram.gif

Ганна Іванаўна (па-расейску: Анна Иоанновна; 17 (27) лютага 1693, Масква17 (28) кастрычніка 1740, Санкт-Пецярбург) — расейская імпэратрыца (з 1730) з дынастыі Раманавых.

Другая дачка цара Івана V (сукіраўніка імпэратара Пятра I) ад Праскоўі Фёдараўны Салтыковай. Была выдадзена замуж у 1710 за герцага Курляндзкага Фрыдрыха Вільгельма; зрабіўшыся ўдавой праз 4 месяца пасьля вясельля, засталася ў Курляндыі. Пасьля сьмерці Пятра II была запрошаная ў 1730 на расейскі трон Вярхоўным таемным саветам як манарх з абмежаванымі паўнамоцтвамі, але забрала ўсю ўладу, разагнаўшы Вярхоўны савет.

Час яе кіраваньня пазьней атрымаў назву «біронаўшчына» паводле імя яе фаварыта Эрнэста Ёгана Бірона.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Ганна Іванаўнасховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. ^ а б в г Анна Иоанновна // Энциклопедический словарь / под ред. I. AndreevskiyСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1890. — Т. Iа. — С. 792–797.
  2. ^ а б в г д е ё Д. Корсаков Анна Иоанновна // Русский биографический словарьСПб.: 1900. — Т. 2. — С. 158–178.
  3. ^ а б Nationalencyklopedin — 1999.
  4. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118649507 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  5. ^ а б в г д е ё ж з А. Кр. Анна Іоанновна // Энциклопедический лексиконСПб.: 1835. — Т. 2. — С. 320–323.