Вітольд Цэраскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вітольд Цэраскі
Цераский Витольд Карлович.jpg
Нарадзіўся 27 красавіка (9 траўня) 1849
Слуцак, Менская губэрня, Расейская імпэрыя[1]
Памёр 29 траўня 1925(1925-05-29)[1] (76 гадоў)
Траецкае[d], Падольскі павет, Маскоўская губэрня, Расейская Савецкая Фэдэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка, СССР
Навуковая сфэра астраномія
Месца працы Слуцкая гімназія, Маскоўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт і Імпэратарскі маскоўскі ўнівэрсытэт
Альма-матэр Маскоўскі ўнівэрсытэт
Навуковая ступень доктар навук
Навуковы кіраўнік Фёдар Брадзіхін
Вучні С. Арлоў, С. Блажко, А. Міхайлаў, Г. Ціхаў

Вітольд Карлавіч Цэраскі (9 траўня [ст. ст. 27 красавіка] 1849, Слуцак29 траўня 1925) — расейскі і савецкі астраном, чалец-карэспандэнт Пецярбурскай АН (ад 1914 году). Пасьля сканчэньня Слуцкай гімназіі навучаўся на фізыка-матэматычным факультэце Маскоўскага ўнівэрсытэту. Абараніўшы доктарскую дысэртацыю «Астранамічны фатамэтар і яго прыстасаваньні», стаў прафэсарам. З 1891 году — загадчык Маскоўскай унівэрсытэцкай абсэрваторыі.

Вітольд Цэраскі — адзін зь піянэраў выкарыстаньня фатаграфіі ў астраноміі, заснаваў маскоўскую школу астрафатамэтрыі[2]. У 1885 адкрыў прамянеючыя ў начы срэбрыстыя воблакі, назіраў іх у 1885—1892 гадох, вызначыў іх сярэднюю вышыню. Прапанаваў аналітычны спосаб вызначэньня каардынат мэтэорнага радыянту і мэтад вызначэньня кутавай хуткасьці мэтэораў.

У гонар Цэраскага названая малая плянэта 807 Цэраскія.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]