Вялікі слоўнік беларускай мовы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

«Вялі́кі сло́ўнік белару́скай мо́вы» — лексыкаграфічны даведнік[1], складзены й выдадзены ў 2012 року беларускім лінгвістам Фёдарам Піскуновым. Аб’ём — болей за 222 000 словаў[2].

Слоўнік артаграфічна-парадыгматычнага тыпу створаны на аснове электроннай базы зьвестак шляхам апрацоўкі значных аб’ёмаў тэкставых матэрыялаў (больш за 70 млн словаўжываньняў з 2300 літаратурных крыніцаў). Нароўні з зафіксаванымі ў акадэмічных слоўніках словамі сюды ўключаныя таксама і тыя, што сустракаюцца толькі ў дыялектных зборніках і слоўніках, а таксама зафіксаваныя ў жывой мове[3].

У дадатках прыведзеныя афіцыйныя назвы дзяржаваў сьвету паводле сьпісу ААН, назвы населеных пунктаў Беларусі, іншыя геаграфічныя назвы.

Крытыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Памёр стваральнік «Вялікага слоўніка беларускай мовы» // Радыё «Свабода», 6 красавіка 2013 г. Праверана 8 красавіка 2013 г.
  2. ^ Алена Андрэева. (31 траўня 2012) TUT-Бава: «Вялікі слоўнік беларускай мовы» стаўся народнай будоўляй найноўшай Беларусі TUT.BY-ТВ. TUT.BYПраверана 8 красавіка 2013 г.
  3. ^ Піскуноў, Ф.А. Прадмова // Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (каля 223 000 слоў). — Менск: Тэхналогія, 2012. — С. V. — ISBN 978-985-458-225-2

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]