Вусач

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Звычайны вусач
Barbel.jpg
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Надкляса Рыбы
Кляса Касьцявыя рыбы
Сямейства Карпавыя
Род Барбусы
Від Звычайны вусач
Бінамінальная намэнклятура
Barbus barbus

Звычайны вусач (па-лацінску: Barbus barbus) — рыба сямейства карпавых атрада карпападобных. Уключаны ў сьпіс рэдкіх і зьнікаючых рыб Эўропы, Чырвоную кнігу Міжнароднага саюзу аховы прыроды, Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь, Чырвоную кнігу Расейскай Фэдэрацыі, Чырвоную кнігу Ўкраіны, Чырвоную кнігу Польшчы[1].

Апісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Даўжыня 40—60, часам да 90 см, маса 2—3, зрэдку да 10 кг. Цела доўгае, амаль цыліндрычнае, спінка зеленавата-жаўтаватая, аліўкава-зялёная, брушка белаватае, бураватае. Спінны і хваставы плаўнікі цёмныя, астатнія чырванаватыя. На рыле 4 вусікі (адсюль назва). Корміцца чарвямі, лічынкамі насякомых, малюскамі, ракападобнымі, воднымі расьлінамі. Мяркуюць, што ікра ядавітая.

Распаўсюджанасьць і жыцьцёвы арэал[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вусач на паштовай марцы Беларусі

Жыве на ўчастках рэк з галечным і камяністым грунтам і хуткай плыньню. Пашыраны ў многіх рэках Эўропы. У Беларусі ёсьць у рэках басэйна Нёмана, Дняпра і Буга. Мясцовыя назвы: на Дняпры — мірон, радзей марэна, марона, на Нёмане — келб, або марскі келб.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]