Барыс Гюнтэр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Барыс Гюнтэр
Нацыянальны сьцяг Беларусі дэпутат Вярхоўнага Савету БССР 12-га скліканьня
Сакратар камісіі ВС у пытаньнях працы, цэнаў, занятасьці і сацыяльнай абароны насельніцтва
1990 — 9 студзеня 1996 году
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 2 верасьня 1943
22 жніўня 2014
Памёр: 22 жніўня 2014(2014-08-22) (70 гадоў)
Партыя: Нацыянальны сьцяг Беларусі Партыя БНФ

Барыс Гюнтэр (2 верасьня 1943 — 22 жніўня 2014[1]) — беларускі палітык, і грамадзкі дзяяч, дэпутат Вярхоўнага Савету БССР 12-га скліканьня.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Арышт у 8 гадоў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і актораў. Маці — расейка, бацька — з павалжанскіх немцаў. З 8 гадоў жылі ў Разані прама ў тэатры.

Пасьля таго, як Барыс сунуў алавяннага салдаціка ў разэтку і выключыў усё сьвятло ў тэатры, нехта напісаў данос, што хлопец сарваў патрыятычны спэктакль. Гэта расцанілі як дывэрсію і арыштавалі бацькоў Барыса, а праз тры дні і яго самога. З бацькамі Барыс сустрэўся толькі праз тры гады — калі іх вызвалілі. Хлопчыка месяц трымалі ў разанскім сьледчым ізалятары, у камэры разам зь ім было каля 30 чалавек — дзяцей рознага ўзросту. Падчас допытаў Барыса фізычна катавалі, выбіваючы прызнаньне, што нехта яго падштурхнуў да дывэрсіі. Суду не было. Перавезьлі ў Маскву і адправілі на двухмесячны этап да гораду Ангарску ў дзіцячы дом для дзяцей асуджаных. Бацькі вызваліліся ў 1954 годзе, уладкаваліся на працу ў Іркуцку і забралі сына з інтэрнату[2].

Пасьля няўдалай спробы паступіць у інстытут, куды яго не ўзялі з-аза судзімасьці бацькоў, і службы ў арміі, яго накіравалі працаваць сьлесарам на паўвыспу Мангушлак (Казахстан), прымаў удзел у будаўніцтве знакамітага маяка ў горадзе Актаў. Праз 13 гадоў пераехаў жыць у Гомель, дзе працаваў на Гомсельмашы.

Дэпутацкая дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Вярхоўны Савет быў абраны ад Гомельскай-Сельмашаўскай акругі. Зь першага дня ўтварэньня Апазыцыі БНФ быў яе актыўным сябрам. Уваходзіў у склад Ценевага Кабінэту Апазыцыі БНФ.

Быў сакратаром Камісіі ВС у пытаньнях працы, цэнаў, занятасьці і сацыяльнай абароны насельніцтва. Уваходзіў у склад Часовай камісіі ВС па ацэнцы дзейнасьці службовых асобаў у сувязі зь ліквідацыяй наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС.

У студзені 1991 году ў складзе дэлегацыі Апазыцыі БНФ быў у Вільні, калі туды былі ўведзеныя савецкія войскі з мэтай падавіць імкненьне летувісаў да Незалежнасьці. Узнагароджаны мэдалём Літоўскай Рэспублікі «Памяці 13 студзеня».

Барыс Гюнтэр быў адным з аўтараў пакету дакумэнтаў, якія ляглі ў падмурак прынятых 25 жніўня 1991 году Пастановы аб абвяшчэньні незалежнасьці Беларусі.

Удзельнік галадоўкі дэпутатаў 11-12 красавіка 1995 году ў Авальнай залі, абвешчанай на знак пратэсту супраць ініцыяванага Лукашэнкам рэфэрэндуму аб ліквідацыі статусу беларускай мовы як адзіна дзяржаўнай, ліквідацыі статусу дзяржаўных сымбаляў «Пагоні» і Бел-Чырвона-белага сьцяга, эканамічнай інтэграцыі з Расеяй і праве прэзыдэнта распускаць парлямэнт.

Пасьля заканчэньня дэпутацкіх паўнамоцтваў пэўны час працаваў у праваабарончым цэнтры «Вясна».

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Памёр дэпутат Апазыцыі БНФ Барыс Гюнтэр, Радыё Свабода, 22-08-2014
  2. ^ Барыс Гюнтар. Віртуальны музэй савецкіх рэпрэсій у Беларусі