Арва Пярт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Арва Пярт
Arvo Pärt
Arvo Pärt.jpg
Дата нараджэньня 11 верасьня 1935 (83 гады)
Месца нараджэньня Пайдэ, Эстонія
Альма-матэр Эстонская акадэмія музыкі і тэатра[d]
Занятак кампазытар і музыка
Жанры сымфонія, сучасная клясычная музыка і мінімалізм
Лэйблы ECM Records[d]
Дзеці Michael Pärt[d]
Узнагароды
Сайт https://www.arvopart.ee

А́рва Пярт (па-эстонску: Arvo Pärt, [ˈɑrvo ˈpært]; нарадзіўся 11 верасьня 1935 году, Пайдэ, Эстонія) — эстонскі кампазытар клясычнай і сакральнай музыкі[1]. З канца 1970-х Пярт працаваў у мінімалістычным стылі, які ўлучае ягоную ўласна вынайдзеную тэхніку, тынтынабулі(en). Ягоная музыка часткова натхнёная грыгарыянскімі сьпевамі.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пярт нарадзіўся ў павеце Ярвамаа і выхоўваўся мамай і айчымам у Раквэрэ ў паўночнай Эстоніі. Пачаў граць на фартэпіяна дома, у 1954 пачаў навучаньне ў талінскай сярэдняй музычнай школе, але ўжо праз год пайшоў у войска, дзе граў у ансамблі на габоі і ўдарных. У Талінскай кансэрваторыі вывучаў кампазыцыю ў Хейна Элера. Яшчэ студэнтам пачаў ствараць музыкі для кіно і тэатру. У 1950-х ён таксама напісаў першы вакальны твор — кантату «Meie aed» («Наш сад») для дзіцячага хору і аркестра. Скончыў кансэрваторыю ў 1963. У 1957—1967 працаваў гукапрадусарам на Эстонскім радыё.

Старшыня Саюзу кампазытараў СССР Ціхан Хрэньнікаў раскрытываў Арва Пярта за прымяненьне сэрыялізму ў творы «Нэкралёг» (1960) і «падпаданьне пад замежныя ўплывы», што, аднак, не зашкодзіла Пярту атрымаць першую прэмію зладжанага Саюзам капазытараў конкурсу, у якім спаборнічалі 1200 твораў. У 1970 творца замест складаньня ўласных кампазыцыяў вывучаў сярэднявечную і рэнэсансную музыку. Прыкладна ў той самы час ён перайшоў зь лютэранства ў праваслаўе[2].

У 1980, пасьля працяглай барацьбы з намэнклятурай, ён атрымаў дазвол на выезд з СССР усёй сям’ёй. Сьпярша пасяліўся ў Вене, дзе прыняў аўстрыйскае грамадзянства, а ў 1991 пераехаў у Бэрлін. На пераломе XX—XXI стагодзьдзяў Пярт вярнуўся ў Эстонію і жыве папераменна ў Таліне[3] і Бэрліне[4]. Бегла размаўляе па-нямецку і мае нямецкае грамадзянства[5][6][7].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Arvo Part Answers
  2. ^ Peter Quinn. Arvo Pärt, classical-music.com, the official website of BBC Music Magazine
  3. ^ New York City Ballet program notes in Playbill, January 2008.
  4. ^ Radio :: SWR2 - SWR.de swr.online Праверана 25 верасьня 2014 г.
  5. ^ P. Hillier, Arvo Pärt, 1997, p. 33.
  6. ^ Arvo Pärt Special 1: How Sacred Music Scooped an Interview Праверана 25 верасьня 2014 г.
  7. ^ P. Bohlman, The Music of European Nationalism: Cultural Identity and Modern History, p. 75.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Арва Пяртсховішча мультымэдыйных матэрыялаў