Арва Пярт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Арва Пярт
Arvo Pärt
Arvo Pärt.jpg
Дата нараджэньня 11 верасьня 1935 (84 гады)
Месца нараджэньня Пайдэ, Эстонія
Грамадзянства Эстонія
Эстонія
Эстонія
Эстонія
Альма-матэр Эстонская акадэмія музыкі і тэатра[d]
Занятак кампазытар і музыка
Жанры сымфонія, сучасная клясычная музыка і мінімалізм
Лэйблы ECM Records[d]
Дзеці Michael Pärt[d]
Узнагароды
Сайт https://www.arvopart.ee

А́рва Пярт (па-эстонску: Arvo Pärt, [ˈɑrvo ˈpært]; нарадзіўся 11 верасьня 1935 году, Пайдэ, Эстонія) — эстонскі кампазытар клясычнай і сакральнай музыкі[1]. З канца 1970-х Пярт працаваў у мінімалістычным стылі, які ўлучае ягоную ўласна вынайдзеную тэхніку, тынтынабулі(en). Ягоная музыка часткова натхнёная грыгарыянскімі сьпевамі.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пярт нарадзіўся ў павеце Ярвамаа і выхоўваўся мамай і айчымам у Раквэрэ ў паўночнай Эстоніі. Пачаў граць на фартэпіяна дома, у 1954 пачаў навучаньне ў талінскай сярэдняй музычнай школе, але ўжо праз год пайшоў у войска, дзе граў у ансамблі на габоі і ўдарных. У Талінскай кансэрваторыі вывучаў кампазыцыю ў Хейна Элера. Яшчэ студэнтам пачаў ствараць музыкі для кіно і тэатру. У 1950-х ён таксама напісаў першы вакальны твор — кантату «Meie aed» («Наш сад») для дзіцячага хору і аркестра. Скончыў кансэрваторыю ў 1963. У 1957—1967 працаваў гукапрадусарам на Эстонскім радыё.

Старшыня Саюзу кампазытараў СССР Ціхан Хрэньнікаў раскрытываў Арва Пярта за прымяненьне сэрыялізму ў творы «Нэкралёг» (1960) і «падпаданьне пад замежныя ўплывы», што, аднак, не зашкодзіла Пярту атрымаць першую прэмію зладжанага Саюзам капазытараў конкурсу, у якім спаборнічалі 1200 твораў. У 1970 творца замест складаньня ўласных кампазыцыяў вывучаў сярэднявечную і рэнэсансную музыку. Прыкладна ў той самы час ён перайшоў зь лютэранства ў праваслаўе[2].

У 1980, пасьля працяглай барацьбы з намэнклятурай, ён атрымаў дазвол на выезд з СССР усёй сям’ёй. Сьпярша пасяліўся ў Вене, дзе прыняў аўстрыйскае грамадзянства, а ў 1991 пераехаў у Бэрлін. На пераломе XX—XXI стагодзьдзяў Пярт вярнуўся ў Эстонію і жыве папераменна ў Таліне[3] і Бэрліне[4]. Бегла размаўляе па-нямецку і мае нямецкае грамадзянства[5][6][7].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Arvo Part Answers
  2. ^ Peter Quinn. Arvo Pärt, classical-music.com, the official website of BBC Music Magazine
  3. ^ New York City Ballet program notes in Playbill, January 2008.
  4. ^ Radio :: SWR2 - SWR.de swr.online Праверана 25 верасьня 2014 г.
  5. ^ P. Hillier, Arvo Pärt, 1997, p. 33.
  6. ^ Arvo Pärt Special 1: How Sacred Music Scooped an Interview Праверана 25 верасьня 2014 г.
  7. ^ P. Bohlman, The Music of European Nationalism: Cultural Identity and Modern History, p. 75.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Арва Пяртсховішча мультымэдыйных матэрыялаў