Аляксей Белы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксей Белы
Аляксей Ільіч Белы
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 20 сьнежня 1952
в. Міхнавічы Івацэвіцкага раёну
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці літаратура, журналістыка
Гады творчасьці 1971 - дасюль
Кірунак паэзія
Мовы беларуска, расейская
Творы на сайце Kamunikat.org

Аляксей Ільіч Белы (нарадзіўся 20 сьнежня 1952 в. Міхнавічы Івацэвіцкага раёну) — беларускі паэт, сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 20 сьнежня 1952 году, але афіцыйна маці пазначыла дату нараджэньня на 2 студзеня 1953 году[1].

Пасьля заканчэньня школы №2 у Івацэвічах паехаў на Поўнач. Атрымаў спэцыяльнасьць штурман маламерных марскіх суднаў. Працаваў у Пінску памочнікам капітана цеплаходу. Скончыў Гомельскі політэхнікум, Гарадзенскі дзяржаўны ўнівэрсытэт, Кіеўскі інстытут паліталёгіі і сацыяльнага кіраваньня.

З 1977 году — у Баранавічах. Працаваў журналістам у газэце «Знамя камунізму». Пасьля быў галоўным рэдактарам газэт «Текстильщик», «Шаг» і намесьнікам галоўнага рэдактара газэты Intex-press, дырэктарам-галоўным рэдактарам ПУП «ІнтэксПрэс-Рэгіён». З 2016 году — на пэнсіі.

Першыя вершы апублікаваў у 1971 г. у Карэліі.

У Баранавічах ўступіў у літаратурнае аб’яднаньне «Плынь», там было многа выбітных людзей, сярод якіх Вэнанцы Бутрым і Анатоль Станкевіч. Вершы публікаваліся ў гарадзкіх і абласных газэтах, “Літаратура і мастацтва”, у часопісе “Дыялог”, кнізе выбранай беларускай паэзіі “Агледзіны” (1998г.), літаратурным альманаху г. Баранавічы “Сьвятліца” (1997г., 2000г., 2006г.), калектыўным зборніку “Паэзія Берасцейшчыны. Дзядзінец” (1999г.).

Сябра Беларускай асацыяцыі журналістаў і Беларускага ПЭН-цэнтру.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1994 — Тридцать второе августа
  • 1997 — Невольничьи песни
  • 1999 — Каляровыя сны
  • 2002 — Боскі вецер правінцыі
  • 2010 — Кветкі ў стагах
  • 2013 — Прыватны сектар
  • 2015 — Ад Грыўды да Гандвіка (кніга ўспамінаў)[2]
  • 2018 — Жыві, дзе ўдосталь ветру

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]