Яўген Будзінас

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Яўген Будзінас
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 18 лютага 1944
Сьцяг СССР Масква
Памёр 4 кастрычніка 2007
Сьцяг Беларусі Менск
Пахаваны Дудуткі[d]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік і журналіст
Мова расейская
Творы на сайце Knihi.com

Яўген Дамінікавіч Будзінас (18 лютага 1944, Масква — 4 кастрычніка 2007, Менск) — беларускі пісьменьнік і журналіст.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і службоўцаў, у 1946 сям’я пераехала ў Вільню. Навучаўся ў школе працоўнай моладзі, з 9-е клясы адначасна працаваў лябарантам Віленскай радыётэхнічнай вучэльні (1960—1961). Навучаўся завочна ў радыётэхнічным інстытуце (сьпярша ў разанскім, пасьля ў менскім, які скончыў у 1972). Працаваў сьлесарам у Разані (1961—1962), мантэрам Менскага мескага аўтатрэсту (1963—1965), цесьляром, камісарам камсамольска-моладзевага аддзелу ў Цюменскай вобласьці, пасьля настаўнікам матэматыкі, расейскай мовы і літаратуры ў вечаровай школе пасёлку Сьветлы Цюменскай вобл. (1967—1968).

З 1968 на журналісцкай рабоце ў Менску — літаратурны супрацоўнік, загадчык аддзелу ў газэце «Знамя юності» (1968—1972), уласны карэспандэнт АПН (цяпер РІА «Навіны») ў УССР (1972—1975), карэспандэнт часопісу «Рабочая смена» (1975—1976), спэцыяльны карэспандэнт часопісу «Дружба народов» у ​​УССР і Прыбалтыцы (з 1982).

Чалец СП СССР (з 1986). Старшыня праўленьня выдавецтва «Паліфакт. Ltd»(1991—1997). Сябра рэдрады часопісу «Дружба народів».

Памёр 4 кастрычніка 2007 ў лякарні, дзе прабыў тыдзень. Пахаваны ў Дудутках. Мае дзьвюх дачок і сына.

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэбютаваў нарысам у 1966 (часопіс «Нёман»). Пісаў расейскаю моваю. Аўтар кніг нарысаў і публіцыстыкы «Адзін практычны крок» (Масква, 1983), «Дом у сельскай мясцовасьці» (Масква, 1985), «Дзеючыя асобы» (1986), «Заўчасны канфлікт» (Масква, 1988), раману-дасьледаваньня «Прамежкавы чалавек» (1990), аўтабіяграфічных раманаў «Дурні» (Масква, 2001), «Давайце, дзяўчаткі» (Масква, 2007). Як публіцыст друкаваўся ў часопісах «Знамя» (1985, № 8), «Дружба народов».

Выдавец сэрыі «Итоги века».

У 1994 стварыў музэй «Дудуткі».

Ляўрэат прэміі Саюзу журналістаў СССР (1985).

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А.К. Гардзіцкі. Нав.рэд. А.Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. ISBN 5-340-00709-X.
  • Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. Мн.: БелЭн, 1992—1995.
  • Чупринин С. Новая Россия: мир литературы: Энциклопедический словарь-справочник: В 2 т. — СПб.: Пропаганда, 2003

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]