Эміль Абдэргальдэн

Эміль Абдэргальдэн
	Эміль Абдэргальдэн; лац. Emil Abderhalden
	Emil Abderhalden
Дата нараджэньня	9 сакавіка 1877[…]
Месца нараджэньня	Оберуцвіль[d];
Дата сьмерці	5 жніўня 1950[…] (73 гады)
Месца сьмерці	Цюрых, Швайцарыя;
Месца пахаваньня	могілкі Флюнтэрн[d];
Месца вучобы	Базэльскі ўнівэрсытэт[d];
Занятак	тэарэтык расавай тэорыі, палітык, біяхімік, прафэсар унівэрсытэту, фізыёляг, лекар
Навуковая сфэра	біяхімія
Месца працы	Цюрыскі ўнівэрсытэт; Гале-Вітэнбэрскі ўнівэрсытэт[d]; HU Berlin;
Сябра ў	Пруская акадэмія навук[d], Акадэмія карысных навук у Эрфурце[d], Акадэмія навук НДР[d], Нямецкая акадэмія навук Леапальдына[d], Папская акадэмія навук[d], Расейская акадэмія навук, Galileiana Academy of Arts and Science[d] і Каралеўская Акадэмія медыцынскіх навук Каталоніі[d]
Навуковы кіраўнік	Густаў фон Бунгэ[d]
Дзеці	Rudolf Abderhalden[d]
Узнагароды	мэдаль Катэніюса[d] (1914)
	Эміль Абдэргальдэн у Вікісховішчы

Эміль Абдэргальдэн (9 сакавіка 1877 — 5 жніўня 1950) — нямецкі і швайцарскі біяхімік, фізыёляг.

У 1904—1945 г. працаваў у Бэрліне, Гале. З 1946 году загадчык катэдры фізыялагічнай хіміі Цюрыскага ўнівэрсытэту. Аўтар шматлікіх прац, прысьвечаных вывучэньню біялягічнай ролі і структуры бялкоў. У 1916 г. ажыцьцявіў сынтэз поліпэптыду з 19 амінакісьляў, усталяваўшы разам з Э. Г. Фішэрам падабенства штучных поліпэптыдаў з натуральнымі пэптонамі. Дасьледаваў ролю тлушчаў, вітамінаў, гармонаў у харчаваньні; адкрыў г. зв. ахоўныя фэрмэнты, якія ўтвараюцца ў арґанізьме пры цяжарнасьці, пухлінах і інш. Аўтар «Падручніка фізыялагічнай хіміі».

Біяграфія

Сын настаўніка Нікаляўса Абдэрхальдэна (1842—1923) і ягонай жонкі Ганны Барбары, народжанай Штам. Вывучаў мэдыцыну ў Базэльскім унівэрсытэце. З 1902 году супрацоўнічаў з Эмілем Фішарам. З 1911 па 1945 год выкладаў фізыялягічную хімію ва ўнівэрсытэце Гале.

Крыніцы

^ ^а ^б Абдергальден Эмиль // Большая советская энциклопедия (рас.): [в 30 т.] — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 1 : А — Ангоб. — С. 15.
^ ^а ^б Emil Abderhalden // Who Named It? (анг.) — 1994.
^ ^а ^б Emil Abderhalden // Энцыкляпэдыя Бракгаўза (ням.)
^ Deutsche Nationalbibliothek Record #118643576 // Gemeinsame Normdatei (ням.) — 2012—2016.
^ Wolf G. Emil Abderhalden: his contribution to the nutritional biochemistry of protein (анг.) // J. Nutr. — American Society for Nutrition, OUP, 1996. — Vol. 126, Iss. 4. — P. 794—799. — ISSN 0022-3166; 1541-6100 — doi:10.1093/JN/126.4.794 — PMID:8613880
^ www.pas.va (анг.)
^ Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 (рас.) — Москва: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 627. — 896 с. — 300 экз. — ISBN 978-5-6046932-6-1

[_eb54df581374a91f-1] а ^б Абдергальден Эмиль // Большая советская энциклопедия (рас.): [в 30 т.] — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 1 : А — Ангоб. — С. 15.

[_0aa2ff722f9b38c4-2] а ^б Emil Abderhalden // Who Named It? (анг.) — 1994.

[_f8f13f9402e993de-3] а ^б Emil Abderhalden // Энцыкляпэдыя Бракгаўза (ням.)

[_ae85bb990cb4f480-4] Deutsche Nationalbibliothek Record #118643576 // Gemeinsame Normdatei (ням.) — 2012—2016.

[_c0c9947b8ac45f43-5] Wolf G. Emil Abderhalden: his contribution to the nutritional biochemistry of protein (анг.) // J. Nutr. — American Society for Nutrition, OUP, 1996. — Vol. 126, Iss. 4. — P. 794—799. — ISSN 0022-3166; 1541-6100 — doi:10.1093/JN/126.4.794 — PMID:8613880

[_fc3ca861a62d0bdf-6] www.pas.va (анг.)

[_f7fbcf53ee824c1e-7] Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 (рас.) — Москва: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 627. — 896 с. — 300 экз. — ISBN 978-5-6046932-6-1

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]