Эйфэлевы мост (Унгень)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эйфэлевы мост
Podul Eiffe
Podul Eiffel din Ungheni (28902623175).jpg
Выгляд масту
Тып мост
Структурная сыстэма жалезны мост
Месцазнаходжаньне Сьцяг Малдовы Малдова
Сьцяг Румыніі Румынія
Сканчэньне будаўніцтва 1877
Каардынаты 47°11′59.60″ пн. ш. 27°47′13.5″ у. д. / 47.1998889° пн. ш. 27.787083° у. д. / 47.1998889; 27.787083Каардынаты: 47°11′59.60″ пн. ш. 27°47′13.5″ у. д. / 47.1998889° пн. ш. 27.787083° у. д. / 47.1998889; 27.787083
Эйфэлевы мост на мапе Малдовы
Эйфэлевы мост
Эйфэлевы мост
Эйфэлевы мост

Эйфэлевы мост — мост праз раку Прут і кантрольна-прапускны пункт паміж Малдовай і Румыніяй. Мост разьмешчаны паміж горадам Унгень (Малдова) і камунай Унгень (Румынія).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

6 (18) траўня 1872 году расейскі дыплямат Іван Зіноўеў і міністар замежных спраў Румыніі Георгій Костафору падпісалі пагадненьне аб чыгуначных вузлах, якое было ратыфікавана 9 (21) студзеня 1873 году[1].

Чыгунка Ясы — Унгень была адчынена 1 жніўня 1874 году. У межах падрыхтоўкі да расейска-турэцкай вайны (1877—1878), Расейская імпэрыя ў 1871 годзе распачала будаўніцтва чыгункі КішынёўКарнештыУнгены (будаўніцтва з 1871 па 1875 гады), якая і была адчынена 1 чэрвеня 1875 году. Унгенская мытня таксама была адкрыта ў 1875 годзе. Участак чыгункі Кішынёў — Карнешты быў адкрыты раней — яшчэ ў 1873 годзе.

У 1876 годзе пасьля вясновай паводкі ракі Прут чыгуначны мост, які злучаў Бесарабію і Румынію быў амаль зьнішчаны. Кіраўніцтва чыгунак запрасіла Густава Эйфэля ў Расею, каб перапраектаваць і перабудаваць мост.

Мост быў адкрыты 9 (21) красавіка 1877 году, усяго за тры дні да пачатку расейска-турэцкай вайны. 11 (23) красавіка 1877 году войскі Расеі ўвайшлі ў Румынію праз Унгень і на наступны дзень абвясьцілі вайну Асманскай імпэрыі.

Празь дзесяць гадоў пасьля будаўніцтва маста, Эйфэль пачаў будаваць Эйфэлеву вежу, якія падобная па стылі[2].

6 траўня 1990 году мост быў месцам акцыі, вядомай як «Мост кветак» (па-румынску: 'Podul de flori)[3], непасрэдным эфэктам якой было спрашчэньне пераходу граніцы паміж Румыніяй і Малдовай. У акцыі прыняло ўдзел каля 1200000 асобаў. Сымбалічна, з абодвух бакоў маста, былі раскіданыя кветкі, адкуль пайшла назва акцыі[4][5].

У чэрвені 1991 году, яшчэ да распаду СССР і атрыманьня незалежнасьці Малдовы, дайшло да другой акцыі, названай „другім мастом кветак”, якая прывяла да дамовы, згодна якой, жыхары Малдовы маглі без дакумэнтаў пераходзіць у Рымынію.

У красавіку 2012 году, незадоўга да 135-годзьдзя маста, на паседжаньні мясцовай рады малдоўскага гораду Унгень было прапанавана афіцыйна назваць мост, які злучае Малдову і румынію „мастом Эйфэля” (па-румынску: Podul Eiffel)[6].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Фредерик Келлог. Дорога к румынской независимости. 1995. С.84
  2. ^ Lucia Bacalu:În topul celor mai importante atracţii turistice, Expresul, 2 красавіка 2012
  3. ^ {{Марцін Каснкоўскі, Spotkania polsko-mołdawskie: Księga poświęcona pamięci Profesora Janusza Solaka, ст.157–158 Люблін, Episteme, isbn=978-83-62495-28-3}}
  4. ^ Podul de flori (1990 - 1991), Istoria Moldovei, 2018-05-20}}
  5. ^ Ce are în comun podul lui Eiffel din Ungheni cu evenimentele din 7 aprilie 2009, 19-4-2012, Expresul
  6. ^ E oficial! Podul Eiffel – noua denumire a podului feroviar peste Prut din Ungheni|opublikowany=Expresul, 20-04-2012