Эдуард Валасевіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эдуард Валасевіч
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 12 сакавіка 1918(1918-03-12)
Памёр 2 верасьня 1997(1997-09-02)[1] (79 гадоў)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці перакладнік, пісьменьнік, паэт

Эдуа́рд Станісла́вавіч Валасе́віч (12 сакавіка 1918, Магілёў — 1997) — беларускі пісьменьнік, паэт-байкапісец.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 12 сакавіка 1918 году ў Магілёве ў сям’і чыгуначніка. Спачатку навучаўся ў чыгуначнай сямігодцы. У 1935—1936 гадох працаваў грузчыкам на чыгунцы. У 1941 годзе скончыў літаратурны факультэт Магілеўскага пэдагагічнага інстытуту.

З 1941 году ў Чырвонай Арміі, спачатку ў першым камуністычным зьнішчальным батальёне пры ЦК Камуністычнай партыі Беларусі, потым — у дзеючай арміі на Бранскім, Заходнім франтах. У 1943 годзе быў цяжка паранены. Зь лістападу 1943 году працаваў у Дзяржаўным архіве Аджарскай АССР (г. Батумі). З 1944 году выкладаў фальклёр і расейскую літаратуру ў Магілёўскім пэдагагічным інстытуце. Працаваў у магілёўскай абласной газэце «За Радзіму».

У 1952 годзе пераехаў у Менск. Працаваў у часопісах «Полымя», «Вожык», у Беларускай дзяржаўнай філярмоніі.

Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР з 1950 году. У 1970—1974 гадох — дырэктар Беларускага аддзяленьня Ўсесаюзнага ўпраўленьня па ахове аўтарскіх правоў Саюзу пісьменьнікаў СССР[2].

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэбютаваў у друку ў 1938 годзе. Першую кніжку «Вершы і байкі» выдаў у 1954 годзе. Аўтар зборнікаў баек «Залатая рыбка» (1957), «Як дбаеш — так і маеш» (1958), «Арліны суд» (1959), «Соль» (1962), «На вясёлай хвалі» (1967), «Туды і рак з кляшнёй…» (1970), «Палюсы» (1977), «Кругавая парука» (1979) і іншыя.

Басьні Валасевіча адметныя актуальнасьцю тэматыкі, камізмам сытуацыяў, жывым народным гумарам. Пісаў гумарыстычныя вершы і басьні для дзяцей (зборнікі «Камар-званар» (1959), «Горкі мёд» (1967) і іншыя), аднаактавыя камэдыі, скетчы, эпіграмы і пародыі.

Перакладаў з расейскай мовы творы І. Батрака, з украінскай М. Старыцкага.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Басни. — М., 1958
  • Казёл адпушчэння. — Мн., 1968
  • Рагаты анёл. — Мн., 1978

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • ордэн Айчыннай вайны II ступені.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Èduard Stanìslavavìč Valasevìč // Нацыянальная служба Чэскай рэспублікі
  2. ^ Волосевич Эдуард Станиславович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 122—123. — 737 с.