Філіп Арые

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Філіп Арые
Нарадзіўся 21 ліпеня 1914(1914-07-21)[1]
Блюа
Памёр 8 лютага 1984(1984-02-08)[1] (69 гадоў)
Тулюза
Навуковая сфэра Сярэднявечча і гісторыя
Месца працы Вышэйшая школа сацыяльных навук
Альма-матэр Ліцэй Жансон-дэ-Саі

Філі́п Арые́ (па-француску: Philippe Ariès; 21 ліпеня 1914 — 8 лютага 1984) — францускі мэдыявіст, прадстаўнік школы «Аналаў».

Свае раньнія працы прысьвячаў гістарычнай дэмаграфіі, у далейшым далучыўся да распрацоўкі праблематыкі гісторыі мэнталітэту. У яго пасьпяховых на інтэрнацыянальным узроўні, аднак і даволі спрэчных манаграфіях дасьледаваў таксама гісторыю дзяцінства і гісторыю сьмерці. Разам з Жоржам Дзюбі і Полем Вэнье ажыцьцявіў выданьне 5-томнай «Гісторыі прыватнага жыцьця».

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Les traditions sociales dans les pays de France, Editions de la Nouvelle France, 1943.
  • Histoire des populations françaises et de leurs attitudes devant la vie depuis le XVIIIe siècle, Self, 1948.
  • Attitudes devant la vie et devant la mort du XVIIe au XIXe siècle, quelques aspects de leurs variations, INED, 1949.
  • Sur les origines de la contraception en France, Extrait de Population. No 3, juillet-septembre 1953, pp 465–472.
  • Le Temps de l’histoire, Éditions du Rocher, 1954.
  • Deux contributions à l’histoire des pratiques contraceptives, Extrait de Population. N ̊ 4, octobre-décembre 1954, pp 683–698.
  • L’enfant et la vie familiale sous l’Ancien régime, Plon, 1960.
  • Essais sur l’histoire de la mort en Occident : du Moyen Âge à nos jours, Seuil, 1975.
  • L’Homme devant la mort, Seuil, 1977.
  • Un Historien du dimanche (en collaboration avec Michel Winock), Seuil, 1980.
  • Images de l’homme devant la mort, Seuil, 1983.
  • Histoire de la vie privée, (dir. avec Georges Duby), 5 tomes: I. De l’Empire romain à l’an mil; II. De l’Europe féodale à la Renaissance; III. De la Renaissance aux Lumières; IV. De la Révolution à la Grande guerre; V. De la Première Guerre mondiale à nos jours, Seuil, 1985—1986-1987.
  • Essais de mémoire : 1943—1983, Seuil, 1993.
  • Le présent quotidien, 1955—1966 (Recueil de textes parus dans La Nation française entre 1955 et 1966), Seuil, 1997.
  • Histoire de la vie privée, (dir. avec Georges Duby), le Grand livre du mois, 2001.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.