Фэлікс Гумен

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Фэлікс Гумен
Дата нараджэньня 28 сакавіка 1941
Месца нараджэньня в. Кальцова Амурскай вобласьці, Расея
Адукацыя Віцебскі пэдагагічны інстытут (цяпер Віцебскі дзяржаўны ўнівэрсытэт)
Альма-матэр Віцебскі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Занятак акварэль
Плынь Віцебская школа акварэлі[d]
Працы «Сафійскі сабор у Полацку» (1967)
Пад уплывам Іван Сталяроў

Фэлікс Фёдаравіч Гу́мен (н. 28 сакавіка 1941, в. Кальцова Амурскай вобласьці, Расея) — беларускі мастак, адзін з пачынальнікаў Віцебскай школы акварэлі.

Нарадзіўся 28 сакавіка 1941 году ў в. Кальцова (Амурская вобласьць, Расея) ў сям’і вайскоўца-памежніка. У 1962 годзе скончыў Віцебскі пэдагагічны інстытут (цяпер Віцебскі дзяржаўны ўнівэрсытэт), ад 1965 да 1974 году выкладаў у ім. У 1965 годзе ўступіў у Саюз мастакоў СССР, зь якога выйшаў у 2006 г. Аўтар эмацыйна выразных, пераважна пленэрных пэйзажаў: «Сафійскі сабор у Полацку» (1967), «Наваполацак. Сонца над горадам» (1968), «Віцебскі дворык» (1975), «Ушацкія азёры» (1994), «Лагойшчына» (1995) і інш. Нацюрморты Гумена вылучаюцца дакладнай перадачай формы і фактуры рэчаў: «Кветкі шыпшыны» (1967), «Камбала» (1970), «Клопаты гаспадыні» (1972), «Атрыбуты мастацтва» (1974), «Дзьмухаўцы» (1982), «Нацюрморт» (1990), «Званочкі зь яру» (1995) і інш. Для творчасьці характэрны шырокая манера пісьма, сакавіты колер, кантрасты сьвятла і ценю.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Цыбульскі М. Л. Гумен Фелікс Фёдаравіч // БЭ. Т. 5. — Менск, 1997. С. 532.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]