Флярыян Грабніцкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Флярыян Грабніцкі
Флярыян Грабніцкі
Флярыян Грабніцкі
Ostoja herb.svg
Герб «Астоя»
XII мітрапаліт кіеўскі, галіцкі й усяе Русі
1745 — 1762
ПапярэднікАтанас Шаптыцкі
НаступнікФэліцыян Піліп Валадковіч
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1684?
Полацкае ваяводзтва, Вялікае Княства Літоўскае, Рэч Паспалітая
Памёр 1762
Полацкі раён, Беларусь
Пахаваны Полацак
Род Грабніцкія
Дзейнасьць арцыбіскуп, мітрапаліт і ксёндз

Флярыян Грабніцкі (1684?, Полацкае ваяводзтва — 1762) — царкоўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай. Уніяцкі біскуп віцебскі (17161719}, арцыбіскуп полацкі1719), мітрапаліт кіеўскі, галіцкі й усяе Русі1748). Доктар тэалёгіі.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Флярыян Грабніцкі, XIX ст.

Прадстаўнік шляхецкага роду Грабніцкіх гербу «Астоя». Прыняў манаства ў ордэне базылянаў Сьв. Язафата.

Скончыў Львоўскі папскі калегіюм (паводле іншых зьвестак, Віленскую акадэмію). Выкладаў філязофію ў Жыровіцкай базылянскай школе, быў ігуменам Віленскага Траецкага манастыра і мітрапаліцкім афіцыялам (з 1713), каад’ютарам арцыбіскупа полацкага.

Спрабаваў праз суд вярнуць маёмасьць полацкіх манастыроў, перададзеную каралём і вялікім князем Стэфанам Баторыем езуітам, аднак з прычыны вялікага ўплыву ордэна ў дзяржаўных органах ня здолеў дасягчы справядлівасьці.

Выступаў супраць пераходу грэка-каталікоў у лацінскі абрад. Дамогся выданьня папскага дэкрэту пра захаваньне ўсходняга абраду, які аднак з прычыны процідзеяньня рымска-каталіцкага духавенства і дзяржаўнай улады Рэчы Паспалітай не выконваўся.

Рэфармаваў базылянскія манастыры, дбаў пра адукацыю кліру, апекваўся грэка-каталіцкімі сьвятынямі[1]. Зь ягонай ініцыятывы ў Полацкай архіяпархіі ўзьвялі шэраг мураваных бажніцаў і манастыроў. Ахвяраваў уласныя сродкі на адбудову Полацкага Сафійскага сабору ў стылі віленскага барока. Пахававалі мітрапаліта ў гэтай сьвятыні[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Сяргей Казуля. Грабніцкі Фларыян // ЭГБ. Т. 3. — Менск, 1996. С. 96.
  2. ^ Сяргей Казуля. Грабніцкі Фларыян // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 550.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Флярыян Грабніцкісховішча мультымэдыйных матэрыялаў