Торэвіеха

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Торэвіеха
Torrevella des de Platjà de los Locos.JPG
Escut de Torrevella (2001).svg


Краіна: Гішпанія
Кіраўнік: Эдуарда Хорхэ Далён Санчэс[d][1]
Плошча:
  • 71,44 км²
Насельніцтва: 82 842 чал.
Паштовы індэкс: 03181–03188
Нумарны знак: A
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
https://torrevieja.es/es

Торэвіеха (па-гішпанску: Torrevieja; па-валенсійску: Torrevella) — места і грамада ў правінцыі Алікантэ Валенсійскай супольнасьці Гішпаніі, на паўднёва-ўсходнім Белым беразе Міжземнага мора.

Знаходзіцца за 50 кілямэтраў на поўдзень ад Алікантэ. Насельніцтва — 83 тыс. (2019)[2]. Першапачаткова заснаваная як солездабыўчая і рыбацкая вёска.

Мінуўшчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Назва места паходзіць ад старажытнай вартавой вежы (гішп. Torre Vieja — 'старая вежа'), якая здаўна тут стаяла. У 1803 року Карл IV загадаў пачаць тут будаўніцтва паселішча дзеля здабычы солі. У 1829 землятрус цалкам зьнішчыў мястэчка, але яно хутка было адноўленае. У 1931 Альфонса XIII надаў Торэвіесе статус места.

У XIX стагодзьдзі здабытую соль збольшага прадавалі ў Швэцыю ды Нідэрлянды. З пачатку XX стагодзьдзя чвэрць атрыманай солі сталі пастаўляць на ўнутраны рынак. Дагэтуль солездабыча застаецца асноўнай галіной прамысловасьці Торэвіехі.

Апошнім часам адбываецца разьвіцьцё турыстычнай сфэры. Вялікая колькасьць брытанцаў, ірляндцаў, немцаў і скандынаваў пражываюць тут цэлы год, а гішпанцы купляюць у Торэвіесе другі дом.

Транспарт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Торэвіеху перасякае дарога Н-332 з Картахэны.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Iglesia Arciprestal de la Inmaculada Concepción
  • Катэдра Беззаганнага Зачацьця, узьведзеная ў 1789, у 1844 рэканструяваная з камянёў, узятых з арыгінальнай Старой вежы.
  • Касьцёл Дзевы Марыі Ружанцовай (Ля-Мата), збудаваны ў 1896.
  • Грэбля Левантэ даўжынёй 1600 м.
  • Парк нацыяў  — паменшаная копія Эўрапейскага кантынэнту
  • Музэй мора і солі
  • Плывучы музэй падводнай лодкі С-61
  • Плывучы музэй патрульнай лодкі Альбатрос III
  • Пляцоўкі солі — у 1777—1958 роках служылі солезапасным магазынам і вэрф’ю.
  • Солевыя капальні — дзьве солевыя лягуны на захад ад места
  • Музэй хабанэры «Рыкарда Ляфуэнтэ»
  • Музэй Вялікадня
  • Музэй натуральнай гісторыі Торэвіехі ў будынку старога чыгуначнага вакзалу
  • Парк ветрака

Вядомыя асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Argos (кат.): Portal d'informació, Portal de información
  2. ^ Instituto Nacional de Estadística, Madrid,2019.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]