Сёдэртэлье
| Сёдэртэлье | |||
| Населены пункт | |||
Выгляд на Сёдэртэлье з мосту Сальтшэбрун | |||
| |||
| Краіна | Швэцыя | ||
|---|---|---|---|
| Лэн | Стакгольм | ||
| Камуна | Сёдэртэлье | ||
| Дата заснаваньня | 1300 | ||
| Геаграфія | |||
| Плошча | 25,84 км² | ||
| Вышыня НУМ | 23 ± 1 м | ||
| Часавы пас | |||
| Каардынаты | 59°11′ пн. ш. 17°38′ у. д.HGЯO | ||
| Насельніцтва | |||
| Колькасьць | 70 777 чал. (2015) | ||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||
| Тэлефонны код | 08 | ||
| Паштовы індэкс | 151 XX | ||
| Сайт | www.sodertalje.se | ||
| Сёдэртэлье на мапе Швэцыі Сёдэртэлье | |||
Сёдэртэлье (па-швэдзку: Södertälje) — горад у Швэцыі, на паўднёвы захад ад Стакгольму (фактычна адно зь яго аддаленых прадмесьцяў). Цэнтар аднайменнай камуны ў лэне Стакгольм. Насельніцтва на 31 сьнежня 2015 год — 70 777 чалавек.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Горад упершыню згадваецца ў хроніцы Адама Брэмэнскага ў 1070 годзе (спачатку ён называўся Тэлье, Tælgia у тагачаснай артаграфіі; пазьней па-швэдзку: Telge) — у гэты час гэта быў ужо важны царкоўны горад. У XVII стагодзьдзі, дзякуючы герцагу Сёдэрманляндзкаму Карлу (будучыму каралю Карлу IX), Тэлье становіцца важным гандлёвым і партовым цэнтрам. У 1622, у сувязі з узьнікненьнем на паўночны ўсход ад Стакгольму гораду Нартэлье (па-швэдзку: Norrtälje, даслоўна Паўночнае Тэлье), да назвы гораду было дададзена Söder, т. б. Паўднёвае Тэлье. У пачатку XVIII стагодзьдзя горад закранула эпідэмія чумы, а ў 1719 трэцяя частка гораду была спаленая расейцамі (але шэраг важных будынкаў, у т. л. царква Сьвятой Рагнгільды, ацалелі). Пасьля гэтых падзеяў насельніцтва Сёдэртэлье істотна скарацілася і не дасягала й 200 чалавек, але пасьля зьяўленьня ў горадзе ў 1740-х шэрагу мануфактураў, яно ўжо складала больш за 1000 чалавек. У 1806—1819 гадох быў пабудаваны Сёдэртэльскі канал, які злучаў возера Мэлярэн з Балтыйскім морам, а ў 1860 чыгунка злучыла Сёдэртэлье са Стакгольмам. Прыкладна ў гэты самы час Сёдэртэлье становіцца папулярным курортам. У пачатку XX стагодзьдзя ў горадзе разьмесьціліся буйныя фабрыкі і заводы, у т.л. машынабудаўнічыя. У 1950-я гады стары драўляны цэнтар гораду быў зьнесены. Пачынаючы з 1970-х, у сувязі з прамысловым ростам, гораду была патрэбная працоўная сіла, якую пачынаюць вэрбаваць спачатку ў Норляндзе, а потым — у Фінляндыі, Грэцыі, Італіі, Югаславіі. Пазьней да іх дадаліся ўцекачы з Сырыі й Іраку, і напачатку XXI стагодзьдзя 39% сёдэртэльцаў мелі замежнае паходжаньне.
Славутасьці
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Царква Сьвятой Рагнгільды (XII ст.)
- Этнаграфічны музэй Турэчэльбэргет (па-швэдзку: Torekällbergets Museum)
- Музэй гораду
- Музэй навукі і экспэрымэнтаў Tom Tits Experiment
- Сёдэртэльскі канал
- S/S Ejdern — адзін з найстарэйшых у сьвеце параходаў
Асобы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Б’ёрн Борг — тэнісіст
- Ян Гію — журналіст і пісьменьнік
- Рыкард, Люіс і Пэр Гэрэйс — пераможцы конкурсу Эўрабачаньне-1984
Галерэя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Царква Сьвятой Рагнгільды
- Стуртор’ет — галоўны пляц гораду
- Драўляны будынак на пляцы Турэчэльбэргетс торг
- Развадныя масты на Сёдэртэльскім канале
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Сёдэртэлье — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў