Спаса-Праабражэнскі сабор (Чарнігаў)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Помнік сакральнай архітэктуры
Спаса-Праабражэнскі сабор
Спасо-Преображенський собор
Спаса-Праабражэнскі сабор
Спаса-Праабражэнскі сабор
Краіна Украіна
Горад Чарнігаў
Каардынаты 51°29′20″ пн. ш. 31°18′28″ у. д. / 51.48889° пн. ш. 31.30778° у. д. / 51.48889; 31.30778Каардынаты: 51°29′20″ пн. ш. 31°18′28″ у. д. / 51.48889° пн. ш. 31.30778° у. д. / 51.48889; 31.30778
Канфэсія праваслаўе
Дата заснаваньня XI стагодзьдзе
Будаўніцтва да 1036 году—???
Сайт http://orthodox.com.ua/uk/eparxiya/xramy/spaso-preobrazhenskij-sobor-g-chernigova
Спаса-Праабражэнскі сабор на мапе Ўкраіны
Спаса-Праабражэнскі сабор
Спаса-Праабражэнскі сабор
Спаса-Праабражэнскі сабор
Commons-logo.svg Спаса-Праабражэнскі сабор на Вікісховішчы

Спаса-Праабражэнскі сабор (па-ўкраінску: Спасо-Преображенський собор), або Спаскі сабор (па-ўкраінску: Спаський собор) — дзейнічаючы храм-музэй у Чарнігаве, найстаражытны захаваўшыся помнік старажытнарускага дойлідзтва.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Заснаваны каля 1030-1036 гадоў чарнігаўскім князям Мсьціславам Уладзімеравічам, а скончыў будаўніцтва Сьвятаслаў Яраславіч. У 1239 годзе быў часткова разбураны пры нашэсьці мангольскага хана Батыя. Зноў пацярпеў у 1611 годзе ад войска Рэчы Паспалітай. Быў адбудаваны ў 1675 годзе, але ў 1750 г. істотна пашкоджаны пажарам. Рэстаўраваны ў 1770-1799 гадох.

Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У пляне сабор уяўляе сабой трохнэфавы храм з шасьцю слупамі, трыма апсыдамі і пяцьцю банямі. Галоўны будынак працягнуўся на 28,25 м з усходу на захад і на 19,20 м з поўначы на поўдзень[1]. Аб’ёмна-пастаровая кампазыцыя сабору надала яму арыгінальную форму піраміды. Фасады аформлены пілястрамі і цаглянымі арнамэнтамі.

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Hubert Faensen, Wladimir Nikolajewitsch Iwanow: Altrussische Baukunst. Union Verlag, Berlin 1974 (2. Auflage), S. 336. (ням.)