Перайсьці да зьместу

Салерна

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Салерна
Населены пункт
Сьцяг Герб
Краіна Італія
Рэгіён Кампанія
Правінцыя Салерна
Геаграфія
Плошча
Вышыня НУМ 4 ± 1 м
Каардынаты 40°41′ пн. ш. 14°46′ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць
Афіцыйная мова італьянская мова
Этнахаронімы salernitani
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 089
Паштовы індэкс 84121–84135
Нумарны знак SA
Сайт comune.salerno.it
Салерна на мапе Італіі
Салерна
Салерна
Салерна

Сале́рна (па-італьянску: Salerno) — старажытны горад паўднёва-заходняй Італіі. Месьціцца ў рэгіёне Кампанія, зьяўляючыся другім паводле велічыні горадам правінцыі пасьля Нэапалю[3]. Места месьціцца ў Салернскай затоцы на Тырэнскім моры. У 1943 годзе Салерна было местам-сядзібай італьянскага караля Віктара Эмануіла III, калі той дамовіўся аб міры з хаўрусьнікамі. Такім чынам, Салерна фактычна на некаторы час стала ўрадавым местам і сталіцай Ураду Поўдня.

Горад багаты на яскравае мінулае, пачынаючы з дагістарычных часоў. У раньнім Сярэднявеччы гэта было незалежнае княства. За гэты час была закаладзеная Салернская лекарская школа, першая мэдычная школа ў сьвеце. Нарманы ў 1077 годзе зрабілі Салерна сталіцай свайго краю ў кантынэнтальнай паўднёвай Італіі. У XVI стагодзьдзі панавала ў горадзе сям’я Сансэвэрына, якая зважалася адной з самых магутных у паўднёвай Італіі. Горад стаў выбітным цэнтрам навукі, культуры і мастацтваў[4]. Пазьней, у 1694 годзе Салерна пацярпела ад некалькіх катастрафічных землятрусаў і пошасьці чумы[4]. У пэрыяд гішпанскага панаваньня горад зазнаў крызіс, які доўжыўся да XVIII стагодзьдзя. У XIX стагодзьдзі Салерна вітаў ідэю Рысарджымэнта і ўласна Гарыбальдзі ў 1861 годзе.

Занальна горад падзелены на тры часткі, як то сярэднявечны горад, раёны XIX стагодзьдзя і больш густанаселеныя паваенныя кварталы з шматпавярхоўкамі[4]. Заступнікам Салерна ёсьць сьвяты апостал Мацьвей, мошчы якога захоўваюцца тут у крыпце Салернскай катэдры.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]