Музэй карабля Ваза

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Музэй карабля Ваза
Vasamuseet
Stockholm Vasa Museum and Nordic Museum 09.jpg
Фасад музэю карабля Ваза з поўначы
Месцазнаходжаньне СтакгольмШвэцыя
Створаны 15 чэрвеня 1990
Дырэктар Ліса Монсан
Геаграфічныя каардынаты 59°19′41″ пн. ш. 18°5′29″ у. д. / 59.32806° пн. ш. 18.09139° у. д. / 59.32806; 18.09139Каардынаты: 59°19′41″ пн. ш. 18°5′29″ у. д. / 59.32806° пн. ш. 18.09139° у. д. / 59.32806; 18.09139
Музэй карабля Ваза на мапе Швэцыі
Музэй карабля Ваза
Музэй карабля Ваза
Музэй карабля Ваза
Афіцыйны сайт

Музэй карабля Ва́за, таксама Музэй карабля Ва́са (па-швэдзку: Vasamuseet) — музэй у сталіцы Швэцыі Стакгольме, які зьмяшчае карабель XVII-га стагодзьдзя Ваза. Разьмешчаны на высьпе Юргордэн. Заснаваны 15 чэрвеня 1990 году і ўваходзіць у групу Дзяржаўных марскіх музэяў Швэцыі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1625 годзе кароль Швэцыі Густаў II Адольф загадаў пабудаваць для свайго флёту новы, моцны карабель, які мусіў стаць ягоным флягманам. У 1627 годзе будаўніцтва 64-гарматнага караблю Vasa, названага ў гонар каралеўскай дынастыі Ваза, было завершана, а 10 жніўня 1628 году карабель адправіўся ў свой першы рэйс. Але ўжо праз прыкладна 1 000 м ён патануў.

25 жніўня 1956 году швэдзкі гісторык-аматар Андэрс Франсэн адшукаў затанулы карабель у раёне Бэкгольмскага доку[1]. У 1961 годзе Ваза быў падняты з вады і разьмешчаны ў часова прыстасаваным для гэтага будынку. У 1986 годзе пачалося будаўніцтва сучаснага будынку музэю, які быў урачыста адкрыты 15 чэрвеня 1990 году. У 2013 годзе музэй быў перабудаваны і пашыраны.

Наведвальнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Музэй карабля Ваза зьяўляецца адным з найбольш папулярных турыстычных атракцыёнаў Швэцыі. У 2014 годзе яго наведалі 1 220 000 турыстаў, што ставіць яго на другое месца паводле папулярнасьці пасьля Скансэну[2].

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Музэй карабля Вазасховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]