Люцыя Лявіцкая

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Люцыя Лявіцкая
Люцыя Лявіцкая.jpg
Дата нараджэньня 1874
Месца нараджэньня Вільня
Дата сьмерці 20 красавіка 1945
Месца сьмерці Нежын
Бацька Аляксандар Гнатоўскі
Муж Антон Лявіцкі
Дзеці Ванда, Лявон, Вацік і Казімер

Люцыя Аляксандраўна Лявіцкая (народжаная Гнатоўская; 1874, Вільня20 красавіка 1945, Нежын) — жонка беларускага літаратара Антона Лявіцкага (Ядвігіна Ш.).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Шлюбнае фота Антона і Люцыі

Нарадзілася ў Вільні. Паводле сьведчаньняў Ванды Лявіцкай, Люцыя была маладзейшая за свайго мужа на пяць гадоў. Зь дзяцінства — сірата. Пасьля сьмерці бацькоў яе выхаваньнем займаўся старэйшы брат з жонкаю. Скончыла ў Вільні школу крою і шыцьця.

У васемнаццацігадовым узросьце брат заснаваў для яе маленькую майстэрню на тры швачкі. Шытвом займалася ў Радашкавічах. Пазнаёмілася з Антонам Лявіцкім у Вільні і выйшла за яго ў 1894 годзе. Нарадзіла чатырох дзяцей: Ванду, Лявона, Ваціка і Казімера. Гаспадарыла ў Карпілаўцы ў 18971903 гадох.

У 1930 перабралася ў Менск да Язэпа і Ванды Лёсікаў. Вызнавала каталіцтва. Ведала польскую, францускую, беларускую, расейскую мовы і чытала па-нямецку.

Пра Люцыю Лявіцкую згадвала Палута Бадунова: «цікая, як анёл, з чулым сэрцам і разьвітым розумам»; рупілася «безь ядынага папроку» пра свайго мужа, калі быў хворы, «не адыходзіла ад яго, па тры разы на дзень рабіла яму ванны, цягала з надворку вялізныя чыгуны з гарачай вадой...»

Памерла 20 красавіка 1945 году. Пахаваная ў Нежыне.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Дышлевіч, А. А. На пераломе стагоддзяў. Жыццё і творчасць Ядвігіна Ш. // Роднае слова. — Мн.: 1994. — № 1. — С. 10.
  • Содаль. У. Вугельчыкі з попелу: Малавядомыя старонкі з біяграфіі Ядвігіна Ш. // Роднае слова. — Мн.: 1999. — № 12. — С. 183—184.