Ен Пірз

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ен Пірз
Iain Pears 2015.JPG
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 8 жніўня 1955(1955-08-08)[1][2] (63 гады)
Ковэнтры, Ковентры[d], Ўэст-Мідлэндс, Ангельшчына, Вялікабрытанія
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці мастацтвазнавец, пісьменьнік і журналіст
Мова ангельская мова[3]

Ен Пірс (па-ангельску: Iain Pears, 8 жніўня 1955, Ковэнтры, Вялікабрытанія) — брытанскі мастацтвазнаўца, пісьменьнік і журналіст.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў 1955 годзе, атрымаў адукацыю ў Ўодэм Каледжы Оксфардзкага ўніверсытэту (па-ангельску: Wadham College) і ў Вулфсан-Каледжы (па-ангельску: Wolfson College).

Да таго, як пачаць пісаць кнігі, працаваў рэпарцёрам на Бі-Бі-Сі (па-ангельску: BBC), Чацьвёртым Канале (Вялікабрытанія) і на Другім канале Нямецкага тэлебачаньня (па-нямецку: ZDF - Zweites Deutsches Fernsehen), а таксама карэспандэнтам агенцтва Рэйтар у Італіі, Францыі, Вялікабрытаніі і ЗША (у пэрыяд з 1982 па 1990 год). Міжнароднае прызнаньне атрымаў пасьля апублікаваньня раману-досьледу «Палец, што паказвае» (An Instance of the Fingerpost (1998)), які быў перакладзены на 18 моў.

Асабістае жыцьцё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жанаты, мае сына; жыве ў Оксфардзе.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэрыя кніг апісвае прыгоды мастацтвазнаўцы Джонатана Аргайла[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэрыя кніг апісвае прыгоды мастацтвазнаўцы Джонатана Аргайла (Jonathan Argyll) і двух прадстаўнікоў Нацыянальнага ўпраўленьня па барацьбе з крадзяжамі твораў мастацтва — аддзяленьня італьянскай паліцыі (г. Рым): Флавіі дзі Стэфана (Flavia di Stefano) і генэрала Батанда (general Bottando).

Назва Арыгінал Анатацыя
1 «Загадка Рафаэля» The Raphael Affair (1991) Ангельскі студэнт прыбывае ў Італію, каб знайсьці карціну Рафаэля, якая 200 гадоў таму была схаваная пад палатном другаразраднай мастака.
2 «Камітэт Тыцыяна» The Titian Committee (1992) У Вэнэцыі зьбіраецца камітэт з шасьці мастацтвазнаўцаў, які займаецца складаньнем поўнага каталёгу Тыцыяну. Нечакана аднаго зь іх знаходзяць мёртвым.
3 «Бюст Берніні» The Bernini Bust (1993) Амэрыканскі мільянэр забіты ў сваім музэі. Працы Бюст Бэрніні зьнік.
4 «Апошні суд» The Last Judgement (1994) Аргайл павінен перавезьці «Суд Сакрата», карціну малавядомага францускага мастака, якая раней уваходзіла ў калекцыю францускага калябарацыяніста.
5 «Рука Джота» Giotto’s Hand (1995) «Джота» — гэта мянушка, якую даў генэрал Батанда няўлоўнаму злодзею, што крадзе ўжо 30 год карціны, бо пра яго, як і пра яго цёзку — выбітным італьянскім мастаку, вядома няшмат. Нечакана пачынае зьяўляцца інфармацыя.
6 «Гібель і адраджэньне» Death and Restoration (1996) Паліцыя атрымлівае ананімнае паведамленьне, што рыхтуецца рабаваньне кляштара, і ў гэтым жа момант у Італіі прыяжджае знакамітая зладзейка, якая адразу ж становіцца падазраванай.
7 «Ідэальны пабман» The Immaculate Deception (2000) З музэю выкрадаюць карціну Ларэна "Кефал і Пракрыда» , якая была прадастаўлена Італіяй для міжнароднай выставы іншай дзяржавы. Насьпявае скандал.

Іншыя кнігі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Назва Арыгінал Анатацыя
The Discovery of Painting (1989) Дакумэнтальная кніга аб ангельскім мастацтве XVIII стагодзьдзя.
«Палец, што паказвае» An Instance of the Fingerpost (1997) Эпісталярны раман з чатырох частак, кожная зь якіх уяўляе сабой успамін іншай асобы пра падзеі 1663 году ў Оксфардзе. Пераказчыкі шмат у чым супярэчаць адзін аднаму.
«Сон Сцыпіёна» The Dream of Scipio (2002) Гістарычны раман з трох гісторыяў, які адбываюцца ў розных эпохах у Правансе.
«Партрэт» The Portrait (2005)
«Падзеньне Стоўна» Stone’s Fall (2009) Гістарычны раман, які складаецца з трох частак ад імя трох розных аўтараў, якія апавядаюць пра зьвязаныя падзеі.

Крыніцы =[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б https://doi.org/10.1093/ww/9780199540884.013.151481
  2. ^ а б Інтэрнэт-база зьвестак фантастыкі — 1995.
  3. ^ data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]