ДДТ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
ДДТ
DDT Caesarea 2012.JPG
Інфармацыя
Гады 1980—
Адкуль Уфа
Жанр рок-н-рол, Russian rock, гард-рок, фолк-рок, альтэрнатыўны рок, індустрыяльны рок, інды-рок
Выдавец REAL Records, Navigator Records
Афіцыйная старонка http://ddt.ru/
Удзельнікі
Юры Шаўчук, Konstantin Shumaylov, Q16680054, Aleksey Fedichev, Q30345975, Anton Vishnyakov, Alyona Romanova

«ДДТ» (DDT) — савецкі й расейскі рок-гурт, заснаваны ўлетку 1980 году ва Ўфе. Лідэрам гурту, аўтарам большасьці песень і адзіным нязьменным удзельнікам зьяўляецца Юры Шаўчук.

Назва гурту паходзіць ад хімічнага рэчыва Дыхлардыфэнілтрыхларэтан (у прастамоўі «Для хатняе пачвары», «Дуст»), якое ў выглядзе парашку выкарыстоўвалася пры барацьбе са шкоднымі казуркамі[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Уфімскі пэрыяд[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1980 годзе ва ўфімскім тэлецэнтры сустрэліся клявішнік Уладзімер Сыгачоў ды Юры Шаўчук. Шаўчук меў гурт з трох чальцоў, якія выконвалі палітычныя песьні. Сыгачоў граў у вясельным гурце Генадзя Родзіна, які грунтаваўся ў палацы культуры «Авангард». Сыгачоў запрасіў Шаўчука далучыцца да ягонага гурту.

Аднак, па словах першага гітарыста ДДТ Рустэма Асанбаева, упершыню Юрыя Шаўчука прывёў у ДК "Авангард" тагачасны кіраўнік групы Генадзь Родзін у канцы сьнежня 1979 году.

Так склаўся новы гурт. У ягоны склад увайшлі Юры Шаўчук, гітарыст Рустэм Асанбаеў, басіст Генадзь Родзін, клявішнік Уладзімер Сігачоў ды бубнач Рынат Шамсутдзінаў. Назвы "ДДТ" яшчэ не было, гурт назваўся "ансамбаль пад кіраваньнем Генадзя Родзіна".

У 1980 годзе ў хатніх умовах група запісала сем песень, зь якіх склалі першы магнітаальбом (названы «ДДТ-1»).

За бубнамі Шамсутдзінава зьмяніў Сяргей Пастарнакаў (у іншай крыніцы — Барыс Пустарнакаў), а на зьмену другому прыйшоў Рустэм Карымаў.

Увесну 1982 году Генадзь Родзін прынёс выразку зь вядомае савецкае газэты, дзе "Камсамольская праўда" абвясьціла конкурс маладых выканаўцаў "Залаты камэртон", сутнасьць якога заключалася ў разьвіцьці патрыятычных песень СССР. Трэба было адправіць тры песьні: адну — пра сьвет, другую — аранжыроўку песьні савецкіх кампазытараў, трэцюю — на меркаваньне ансамбля. Пераможцам быў абяцаны запіс дэбютнага самотніку на «мэлёдыі». На працягу наступных трох дзён у страшнай сьпесцы на мясцовай тэлестудыі была падрыхтаваная дэманстрацыйная касэта, у якую ўвайшлі тры кампазыцыі «Іншаплянэтнік», «Чорнае Сонца» й «Не страляй!» і аранжыроўка песьні Юрыя Антонава «Ўсё як раней». Да свайго зьдзіўленьня, музыкі прайшлі ў другі тур. Калі спатрэбілася назва, Уладзімер Сігачоў прапанаваў «ДДТ», якая й была прынята. Песьня «Не страляй!» стала ляўрэатам конкурсу, а самога Шаўчука запрасілі ў Маскву для запісу кампазыцыі «Не страляй!» на студыі «Мелёдыя». Аднак у якасьці ўмоваў для падпісаньня прафэсійнага кантракту ад ДДТ патрабавалася выкананьне песень афіцыйных савецкіх кампазытараў на словы афіцыйных савецкіх паэтаў. Шаўчук ад падобных умоваў адмовіўся, што азначала сыход гурту ў падпольле й працу для невялікага кола знаўцаў рок-музыкі (паводле іншай вэрсіі — Шаўчук пагадзіўся выканаць песьню савецкага кампазытара й нават дэманстраваў потым сябрам фанаграму).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]