Геліяцэнтрычная арбіта

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Геліяцэнтрычная арбіта

Геліяцэнтрычная арбіта — эліптычная траекторыя руху нябеснага цела вакол Сонца. Адзін з двух фокусаў эліпсу, па якім рухаецца нябеснае цела, супадае з цэнтрам Сонца.

Пры руху нябеснага цела пад дзеяньнем сілы прыцягненьня зоркі, яго поўная энэргія E і момант імпульсу L адносна гэтай зоркі, захоўваюцца:

дзе v — хуткасьць цела, r — радыюс-вэктар, праведзены з цэнтру зоркі да цела, M — маса зоркі, m — маса нябеснага цела. У палярнай сыстэме каардынат гэтыя ўраўненьні маюць выгляд:

,

дзе выкарыстаныя наступныя прадстаўленьні для хуткасьці і моманту імпульсу:

 — адзінкавыя орты.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]